Το μήνυμα που έστειλαν οι τελευταίες εξελίξεις στην ελληνική αγορά είναι σκληρό και ξεκάθαρο. Κανείς δεν είναι άτρωτος. Όσο χρήμα κι αν έχει, όσες γνωριμίες κι αν διαθέτει, όσο ακριβούς δικηγόρους κι αν πληρώνει.
Και αυτό φάνηκε κυρίως στην περίπτωση του Άγγελου Γιαννακόπουλου.
Ένας επιχειρηματίας που μέχρι χθες έμοιαζε πανίσχυρος. Με μια ολόκληρη αυτοκρατορία πίσω του, ισχυρές διασυνδέσεις και την εικόνα ενός ανθρώπου που τίποτα δεν μπορούσε να τον αγγίξει.
Και ξαφνικά; Χειροπέδες, ανακριτής, προφυλάκιση. Από τα επιχειρηματικά σαλόνια, πίσω από τα κάγκελα. Όχι ως καταδικασμένος, αλλά ως προσωρινά κρατούμενος, αντιμέτωπος με βαρύτατες κατηγορίες.
Η εικόνα του πανίσχυρου γκρεμίστηκε μέσα σε λίγες ημέρες. Σαν χάρτινος πύργος.
Και αν κάποιος πιστεύει ότι αυτή η εξέλιξη δεν έχει προκαλέσει προβληματισμό σε άλλους επιχειρηματίες με ανοιχτούς λογαριασμούς με τη Δικαιοσύνη, μάλλον δεν ξέρει πώς λειτουργεί η πιάτσα.
Θυμηθείτε τη μεγάλη υπόθεση φερόμενης απάτης σε βάρος του ΕΦΚΑ, που είχε σκάσει τον περασμένο Μάρτιο, με γνωστούς επιχειρηματίες, πρόσωπα της νύχτας και της showbiz.
Τότε, σχεδόν όλοι οι κατηγορούμενοι είχαν αφεθεί ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους και χρηματικές εγγυήσεις. Την πόρτα της φυλακής είχαν περάσει μόνο οι λογιστές της υπόθεσης, που είχαν προφυλακιστεί. Οι υπόλοιποι επέστρεψαν στην καθημερινότητά τους.
Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια.
Η υπόθεση δεν τελείωσε επειδή κάποιοι βγήκαν από το ανακριτικό γραφείο χωρίς χειροπέδες.
Οι κατηγορίες παραμένουν αντικείμενο της δικαστικής διαδικασίας και η τελική κρίση ανήκει στα δικαστήρια.
Και εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα.
Πώς βλέπουν σήμερα αυτοί οι άνθρωποι την προφυλάκιση Γιαννακόπουλου; Πόσο ήσυχοι μπορούν να αισθάνονται όταν βλέπουν έναν άλλοτε πανίσχυρο επιχειρηματία να βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα;
Μήπως κάποιοι έχουν αρχίσει να χάνουν τον ύπνο τους;
Γιατί η σκέψη είναι απλή: «Αν δεν κατάφερε εκείνος να αποφύγει την προφυλάκιση, εμείς γιατί να θεωρούμε ότι είμαστε στο απυρόβλητο;»
Ασφαλώς, κάθε υπόθεση είναι διαφορετική. Η προφυλάκιση ενός ανθρώπου δεν προδικάζει την τύχη κανενός άλλου, ούτε αποτελεί απόδειξη ενοχής.
Αλλά στην πιάτσα οι εικόνες μετράνε. Και η εικόνα του άλλοτε πανίσχυρου Γιαννακόπουλου πίσω από τα κάγκελα είναι από εκείνες που δύσκολα ξεχνιούνται.
Γιατί άλλο να πιστεύεις ότι είσαι αυτοκράτορας στην αγορά και άλλο να ανακαλύπτεις ότι μπροστά στη Δικαιοσύνη δεν υπάρχει θρόνος που να σου εξασφαλίζει ασυλία.
Και όσοι έχουν ανοιχτές δικαστικές εκκρεμότητες, καλό είναι να μην μπερδεύουν την προσωρινή ελευθερία με την οριστική δικαίωση.
