Η κάλπη της 3ης Νοεμβρίου εξελίσσεται σε σκληρή δοκιμασία για τον Ντόναλντ Τραμπ. Η οικονομία, η ακρίβεια και η δυσαρέσκεια των Αμερικανών βρίσκονται στο επίκεντρο. Και το μεγάλο ερώτημα είναι αν ο Αμερικανός πρόεδρος θα μπορέσει να κυβερνήσει τα επόμενα δύο χρόνια χωρίς να βρίσκεται σε διαρκή σύγκρουση με το Κογκρέσο.
Στην πολιτική υπάρχει ένας κανόνας που δεν αλλάζει. Όσο ψηλά κι αν βρίσκεσαι, όσο ισχυρός κι αν αισθάνεσαι, όσο κι αν πιστεύεις ότι ελέγχεις το παιχνίδι, στο τέλος έρχεται η ώρα του λογαριασμού.
Και στην Αμερική ο λογαριασμός φαίνεται πως έφτασε στην πόρτα του Ντόναλντ Τραμπ.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να γεμίζεις συγκεντρώσεις, να προκαλείς θόρυβο, να κυριαρχείς στα τηλεοπτικά παράθυρα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και άλλο να πείθεις τον πολίτη ότι η ζωή του γίνεται καλύτερη.
Ο Αμερικανός δεν πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ με συνθήματα. Δεν γεμίζει το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου του με πατριωτικές κορώνες. Δεν πληρώνει το νοίκι του με υποσχέσεις.
Θέλει λεφτά στην τσέπη. Θέλει ασφάλεια. Θέλει να βλέπει αποτέλεσμα.
Και όταν αυτά δεν τα βλέπει, η κάλπη γίνεται ο πιο σκληρός κριτής.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Τραμπ δεν είναι μόνο οι Δημοκρατικοί. Είναι ότι κινδυνεύει να χάσει το σημαντικότερο πολιτικό του όπλο: την εικόνα του ανθρώπου που μπορεί να επιβάλει τους όρους του.
Γιατί ένας πρόεδρος μπορεί να έχει τον Λευκό Οίκο, να υπογράφει διατάγματα, να απειλεί με βέτο και να σηκώνει τους τόνους όσο θέλει. Όταν όμως απέναντί του βρίσκεται ένα εχθρικό Κογκρέσο, τα πράγματα αλλάζουν.
Αρχίζουν τα μπλόκα. Οι έρευνες. Οι διαπραγματεύσεις. Τα πολιτικά παζάρια. Και κάθε νομοθετική πρωτοβουλία μετατρέπεται σε μάχη.
Εκεί τελειώνουν τα μεγάλα λόγια και αρχίζει η πραγματική πολιτική.
Και υπάρχει κάτι ακόμη.
Ο Τραμπ έχει χτίσει ένα τεράστιο κομμάτι της πολιτικής του παρουσίας πάνω στη δύναμη, στην αποφασιστικότητα και στην πεποίθηση ότι μπορεί να κερδίζει ακόμη και όταν όλοι βρίσκονται απέναντί του.
Αυτή η εικόνα, όμως, δεν είναι άτρωτη.
Γιατί στην πολιτική, όταν αρχίσει να μυρίζει ήττα, ακόμη και οι πιο πιστοί σύμμαχοι αρχίζουν να κοιτάζουν την επόμενη ημέρα.
Και τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο απέναντι. Μπορεί να εμφανιστεί και μέσα στο ίδιο σου το κόμμα.
Το βέβαιο είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπαίνουν σε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής έντασης. Και όποιος πιστεύει ότι όσα συμβαίνουν στην Ουάσιγκτον αφορούν αποκλειστικά τους Αμερικανούς, μάλλον δεν έχει καταλάβει πώς λειτουργεί ο κόσμος.
Από τις αποφάσεις του Λευκού Οίκου επηρεάζονται οι αγορές, η ενέργεια, οι πόλεμοι, οι διεθνείς ισορροπίες. Επηρεάζεται και η Ευρώπη. Επηρεάζεται και η Ελλάδα.
Ο Τραμπ μπορεί να συνεχίσει να φωνάζει. Μπορεί να απειλεί. Μπορεί να επιμένει ότι μόνο εκείνος έχει τις λύσεις.
Αλλά υπάρχει κάτι που κανένας πρόεδρος, όσο ισχυρός κι αν είναι, δεν μπορεί να διατάξει: τον κόσμο να τον ψηφίσει.
Και αυτό είναι το πιο σκληρό μήνυμα που μπορεί να στείλει μια κάλπη.
