Όταν φεύγει ένας άνθρωπος που αγάπησε τόσο πολύ ο κόσμος, το ελάχιστο που οφείλεις να δείξεις είναι μέτρο.
Όχι βιασύνη. Όχι φαντασία. Όχι «βόμβες» για τον τίτλο και την επισκεψιμότητα.
Κι όμως, τις τελευταίες ημέρες, γύρω από το όνομα του Γιώργου Μαζωνάκη έχει στηθεί μια πραγματική βιομηχανία εντυπώσεων. Πρωτοσέλιδα, αναρτήσεις και δήθεν αποκαλύψεις πέφτουν η μία μετά την άλλη, λες και το ζητούμενο δεν είναι η αλήθεια αλλά ποιος θα τραβήξει πρώτος το βλέμμα του αναγνώστη.
Γιατί το όνομα του Μαζωνάκη φέρνει clicks.
Και κάποιοι δείχνουν να μην μπορούν να αντισταθούν.
Ξαφνικά, διαβάζουμε για περιουσίες, διαθήκες, οικονομικά, σχέσεις και παρασκήνια. Πληροφορίες που παρουσιάζονται με ύφος απόλυτης βεβαιότητας, χωρίς να είναι πάντα σαφές αν έχουν προηγηθεί οι στοιχειώδεις ερωτήσεις και η πλήρης διασταύρωση που επιβάλλει η δημοσιογραφία.
Και ας το ξεκαθαρίσουμε.
Άλλο η πληροφορία και άλλο η εντύπωση.
Άλλο να έχεις ρεπορτάζ, πηγές και απαντήσεις. Και άλλο να παίρνεις έναν ψίθυρο, να του βάζεις έναν εκκωφαντικό τίτλο και να τον πετάς στο διαδίκτυο, επειδή ξέρεις ότι θα γίνει αντικείμενο συζήτησης.
Το δεύτερο δεν είναι ρεπορτάζ.
Είναι η εύκολη λύση. Είναι ο θόρυβος. Είναι η προσπάθεια να μετατραπεί μια ανθρώπινη απώλεια σε καθημερινό υλικό κατανάλωσης.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν βρίσκεται εδώ για να απαντήσει. Δεν μπορεί να διαψεύσει, να επιβεβαιώσει ή να βάλει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Γι’ αυτό και η ευθύνη όσων γράφουν σήμερα είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Δεν γίνεται κάθε φήμη να βαφτίζεται αποκάλυψη. Δεν γίνεται κάθε υποψία να ντύνεται με τον μανδύα της είδησης. Και δεν γίνεται η προσωπική ζωή, η οικογένεια ή η περιουσία ενός νεκρού να γίνονται πεδίο για ατελείωτα σενάρια.
Όσοι γνωρίζουν καλύτερα πρόσωπα και καταστάσεις, όταν βλέπουν ορισμένα από αυτά που κυκλοφορούν, καταλαβαίνουν πόσο εύκολα η υπερβολή μπορεί να πάρει τη θέση της αλήθειας.
Αλλά η αλήθεια θέλει κόπο.
Θέλει τηλέφωνα. Θέλει ερωτήσεις. Θέλει πηγές που αναλαμβάνουν το βάρος των λόγων τους. Θέλει διασταύρωση πριν από τη δημοσίευση — όχι μετά, όταν ήδη έχει γίνει η ζημιά.
Ο κόσμος θα πατήσει τον τίτλο. Είναι ανθρώπινο.
Αλλά στο τέλος ξεχωρίζει ποιος σεβάστηκε τη μνήμη ενός μεγάλου καλλιτέχνη και ποιος είδε στο όνομά του απλώς άλλη μία ευκαιρία για clicks.
Γιατί στο όνομα του Μαζωνάκη, κάποιοι ξέχασαν τι σημαίνει μέτρο.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
