Ο Νίκος Βέρτης γνώριζε πολύ καλά τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Οι δυο τους ανήκαν στην ίδια γενιά και έκαναν τα πρώτα τους βήματα περίπου την ίδια περίοδο. Πορεύτηκαν μέσα στις μεγάλες πίστες, έζησαν τις επιτυχίες, τις αλλαγές και τις δυσκολίες μιας νύχτας που οι ίδιοι βοήθησαν να διαμορφωθεί.
Η παρουσία του Βέρτη στο τελευταίο αντίο είχε, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, ιδιαίτερη αξία.
Δεν αποχαιρέτησε έναν μακρινό συνάδελφο. Αποχαιρέτησε έναν άνθρωπο με τον οποίο υπήρχε αληθινή συμπάθεια και σεβασμός. Έναν καλλιτέχνη που ξεχώρισε χωρίς να μπει ποτέ σε καλούπια.
Ο Μαζωνάκης είχε δική του γλώσσα, δικό του ύφος και μια παρουσία που ένωνε διαφορετικούς κόσμους. Κι αυτό ήταν που τον έκανε αγαπητό σε όλους.
Ο Νίκος Βέρτης βρέθηκε εκεί για να πει αντίο σε έναν άνθρωπο που υπήρξε κομμάτι της ίδιας εποχής.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
