Η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη για το ιατρείο όπου βρέθηκε ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν περνά απαρατήρητη. Όχι μόνο για όσα αναφέρει, αλλά κυρίως για όσα αφήνει ανοιχτά.
Ο υπουργός Υγείας έγραψε πως, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο τραγουδιστής υποβλήθηκε σε διαδικασία πλασμαφαίρεσης. Παράλληλα, σημείωσε ότι η άδεια του χώρου ήταν για απλό παθολογικό ιατρείο και πως σε έναν τέτοιο χώρο δεν επιτρέπεται να διενεργείται η συγκεκριμένη ιατρική πράξη.
Κι εδώ αρχίζει το δύσκολο κομμάτι για την Πολιτεία.
Αν αυτό που περιγράφεται δεν επιτρεπόταν, τότε πώς και για πόσο καιρό λειτουργούσε ο συγκεκριμένος χώρος; Υπήρξαν έλεγχοι; Είχε φτάσει κάποια ενημέρωση στις αρμόδιες αρχές; Και τελικά, ποιος είναι υπεύθυνος να διασφαλίζει ότι οι άδειες δεν μένουν απλώς σε έναν φάκελο, αλλά εφαρμόζονται στην πράξη;
Δεν αρκεί, μετά από ένα τόσο βαρύ περιστατικό, να ανακοινώνεται ότι θα γίνει έλεγχος. Ο έλεγχος δεν είναι διαδικασία για την επόμενη ημέρα. Είναι υποχρέωση που οφείλει να λειτουργεί πριν προκύψει το κακό.
Ασφαλώς, τα ακριβή αίτια του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη θα τα κρίνει η ιατροδικαστική έρευνα. Κανείς δεν δικαιούται να προκαταλάβει τα πορίσματά της ή να συνδέσει γεγονότα χωρίς στοιχεία. Αυτό είναι δουλειά των αρμόδιων αρχών.
Όμως, άλλο η έρευνα για το τι συνέβη και άλλο η πολιτική ευθύνη για το πώς ένας χώρος παρείχε —αν τελικά επιβεβαιωθεί— υπηρεσίες πέρα από εκείνες που του επέτρεπε η άδειά του.
Ο πολίτης που περνά την πόρτα ενός ιατρείου δεν μπορεί να είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει λεπτομέρειες αδειοδοτήσεων, ιατρικών πράξεων και αρμοδιοτήτων. Πηγαίνει εκεί με την εύλογη πεποίθηση ότι το κράτος έχει ελέγξει τα βασικά.
Και γι’ αυτό η φράση του υπουργού δεν μπορεί να μείνει χωρίς συνέχεια.
Αν δεν επιτρεπόταν, γιατί λειτουργούσε;
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
