Κούρασαν. Και πλέον αυτή είναι ίσως η πιο απλή περιγραφή της κατάστασης.
ΗΠΑ και Ιράν έχουν εγκλωβιστεί σε έναν ατελείωτο κύκλο απειλών και απαντήσεων, με την ένταση να ανεβαίνει συνεχώς και τον υπόλοιπο κόσμο να παρακολουθεί — και κυρίως να πληρώνει.
Κάθε μέρα και μία νέα απειλή. Κάθε μέρα και μία σκληρότερη απάντηση. Κυρώσεις, πύραυλοι, αποκλεισμοί, Στενά του Ορμούζ, πετρέλαιο και νέες προειδοποιήσεις.
Και κάπου εδώ το πράγμα έχει αρχίσει να ξεφεύγει.
Όχι επειδή όσα συμβαίνουν δεν είναι σοβαρά. Το ακριβώς αντίθετο. Είναι τόσο σοβαρά, ώστε οι συνέπειες έχουν φύγει από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής και φτάνουν πλέον στην τσέπη εκατομμυρίων ανθρώπων που δεν έχουν καμία σχέση με αυτή τη σύγκρουση.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ανεβάζει τώρα ακόμη περισσότερο τους τόνους, προαναγγέλλοντας έναν πρωτοφανή οικονομικό πόλεμο εναντίον του Ιράν.
Το μήνυμα της Ουάσιγκτον δεν αφορά πλέον μόνο την Τεχεράνη. Αφορά και οποιαδήποτε χώρα, επιχείρηση ή χρηματοπιστωτικό οργανισμό επιχειρήσει να της προσφέρει οικονομική διέξοδο.
Με απλά λόγια: ή μαζί μας ή πληρώνετε κι εσείς.
Η Τεχεράνη, από την άλλη, δεν δείχνει διάθεση υποχώρησης.
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί απαντά ότι η νέα αμερικανική πίεση θα αποτύχει, ενώ οι δύο πλευρές αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να έχουν ούτε ουσιαστικό δίαυλο συνεννόησης.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικά επικίνδυνο κομμάτι.
Όταν η διπλωματία σταματά, αρχίζουν να μιλούν τα υπόλοιπα «εργαλεία».
Το Στενό του Ορμούζ παραμένει στο επίκεντρο, η ναυσιπλοΐα βρίσκεται υπό πίεση, οι χώρες του Κόλπου μπαίνουν όλο και βαθύτερα στην εξίσωση και η ενέργεια μετατρέπεται ξανά σε παγκόσμιο πονοκέφαλο.
Και ποιος πληρώνει στο τέλος;
Ο πολίτης.
Στη βενζίνη. Στο ρεύμα. Στις μεταφορές. Στα προϊόντα. Στον πληθωρισμό.
Αυτό είναι που έχει σημασία πλέον.
Τραμπ και Τεχεράνη μπορούν να ανταλλάσσουν όσες απειλές θέλουν. Το πρόβλημα είναι ότι τον λογαριασμό αυτού του μπρα ντε φερ δεν τον πληρώνουν μόνο οι ίδιοι.
Τον πληρώνει, λίγο λίγο, όλος ο πλανήτης.
Και γι’ αυτό, ναι: κούρασαν.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
