Το πιο ακριβοπληρωμένο και ισχυρό «επάγγελμα» στον σκοτεινό κόσμο του χρήματος είναι ένα: ο «πλυντηράς».
Ο άνθρωπος που αναλαμβάνει να μετατρέψει τα εκατομμύρια από πολύ μεγάλες παράνομες δραστηριότητες σε χρήμα που μπορεί να εμφανιστεί, να επενδυθεί και να χρησιμοποιηθεί χωρίς να σημάνουν αμέσως συναγερμό οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Γιατί το δύσκολο δεν είναι μόνο να βγάλεις το παράνομο χρήμα. Το πραγματικά δύσκολο είναι να μπορέσεις να το δικαιολογήσεις και, τελικά, να το ξοδέψεις.
Κάποιος μπορεί να καταφέρει να κρύψει πενήντα, εκατό ή διακόσιες χιλιάδες ευρώ. Με μεγαλύτερη οργάνωση, ίσως ακόμη και ένα, δύο ή τρία εκατομμύρια. Τι συμβαίνει, όμως, όταν το ποσό φτάνει τα εκατό, τα διακόσια ή ακόμη και τα τετρακόσια εκατομμύρια ευρώ;
Πώς δικαιολογούνται αυτά τα χρήματα; Πώς μπαίνουν στην πραγματική οικονομία; Πώς επενδύονται και πώς μετακινούνται χωρίς να χτυπήσουν οι καμπάνες σε τράπεζες, φορολογικές υπηρεσίες, διωκτικές Αρχές και διεθνείς ελεγκτικούς μηχανισμούς;
Εκεί εμφανίζεται ο «πλυντηράς».
Και εδώ γεννιέται το μεγάλο ερώτημα: μπορεί ένας άνθρωπος να διαχειρίζεται και να επιχειρεί να «νομιμοποιήσει» εκατοντάδες εκατομμύρια χωρίς να διαθέτει ισχυρές προσβάσεις μέσα στα οικονομικά, επιχειρηματικά και ενδεχομένως κρατικά συστήματα;
Μπορεί να κινεί τόσο μεγάλα ποσά χωρίς γνωριμίες, πληροφόρηση και ανθρώπους σε καίριες θέσεις; Ή μήπως η πραγματική του δύναμη βρίσκεται ακριβώς στη δυνατότητά του να γνωρίζει πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί, πού υπάρχουν κενά και ποιοι μπορούν να εξασφαλίσουν κάλυψη ή σιωπή;
Δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι κάθε τέτοιος άνθρωπος έχει άμεση σχέση με ένα κράτος ή ότι κάθε κρατικός μηχανισμός συμμετέχει. Όσο μεγαλύτερα είναι, όμως, τα ποσά, τόσο δυσκολότερο γίνεται να πιστέψει κανείς ότι ένας «πλυντηράς» μπορεί να δρα εντελώς μόνος του. Για να επιχειρεί σε αυτό το επίπεδο, χρειάζεται δίκτυο, γνώση, διασυνδέσεις και πρόσβαση σε συστήματα που ο συνηθισμένος άνθρωπος ούτε γνωρίζει ούτε μπορεί να πλησιάσει.
Γι’ αυτό ο «πλυντηράς» μπορεί να είναι ισχυρότερος ακόμη και από εκείνον που έβγαλε τα τετρακόσια εκατομμύρια.
Ο άνθρωπος της παράνομης δραστηριότητας έχει το χρήμα. Ο «πλυντηράς», όμως, έχει κάτι ακόμη σημαντικότερο: τη δυνατότητα να το κάνει αξιοποιήσιμο.
Χωρίς αυτόν, τα εκατομμύρια μπορεί να υπάρχουν, αλλά παραμένουν εγκλωβισμένα. Δεν μπορούν να εμφανιστούν εύκολα, να επενδυθούν ή να καταναλωθούν χωρίς να προκαλέσουν ερωτήματα. Είναι ένας τεράστιος πλούτος που, στην πράξη, καίει τα χέρια εκείνου που τον κατέχει.
Ο «πλυντηράς» δεν είναι απαραίτητα ο άνθρωπος που φαίνεται, που απειλεί ή που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Συνήθως παραμένει αόρατος. Δεν χρειάζεται να έχει δημόσια παρουσία, γιατί η δύναμή του βρίσκεται στις επαφές, στις γνώσεις και στους μηχανισμούς που μπορεί να κινητοποιήσει.
Ο ένας δημιουργεί το μαύρο χρήμα. Ο άλλος γνωρίζει τα συστήματα και επιχειρεί να του δώσει νόμιμη όψη.
Και τελικά, ποιος από τους δύο είναι πραγματικά ισχυρότερος;
Εκείνος που έβγαλε τα τετρακόσια εκατομμύρια ή εκείνος που είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να του επιτρέψει να τα χρησιμοποιήσει;
Η απάντηση εξηγεί γιατί ο «πλυντηράς» βρίσκεται συχνά ψηλότερα από όλους στην αόρατη ιεραρχία του μεγάλου εγκλήματος. Δεν είναι απλώς ένας συνεργάτης. Είναι ο άνθρωπος από τον οποίο εξαρτώνται όλοι.
Και γι’ αυτό πληρώνεται ακριβά. Πολύ ακριβά.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
