Το μπάνιο στη θάλασσα κάποτε ήταν η πιο απλή καλοκαιρινή απόδραση.
Έπαιρνες μια πετσέτα, μια ομπρέλα, ένα νερό από το σπίτι και έφευγες.
Σήμερα, για πολλές οικογένειες στην Αττική, ακόμη και αυτό αρχίζει να μοιάζει με λογαριασμό που θέλει σκέψη.
Οι οργανωμένες παραλίες έχουν γίνει απλησίαστες. Και ειδικά τα Σαββατοκύριακα, μια τετραμελής οικογένεια μπορεί να χρειαστεί από 60 ευρώ μέχρι και πάνω από 300 ευρώ για λίγες ώρες δίπλα στη θάλασσα.
Στην Ακτή του Ήλιου στον Άλιμο, η είσοδος είναι στα 12 ευρώ και η ξαπλώστρα στα 8 ευρώ. Με απλά μαθηματικά, μια οικογένεια μπορεί να φτάσει στα 80 ευρώ, πριν καν πάρει καφέ, νερό ή κάτι να φάει.
Στη Βούλα, η είσοδος είναι στα 10 ευρώ το άτομο. Στην Ακτή Βουλιαγμένης, το Σαββατοκύριακο φτάνει τα 15 ευρώ. Δηλαδή 60 ευρώ μόνο για να μπεις. Και μετά αρχίζουν τα υπόλοιπα.
Στις πιο premium επιλογές, το πράγμα ξεφεύγει.
Στον Αστέρα Βουλιαγμένης, η είσοδος φτάνει τα 80 ευρώ το άτομο, με ελάχιστη αγορά δύο εισιτηρίων. Δηλαδή 160 ευρώ για αρχή. Αν προστεθεί και πρώτη σειρά, το κόστος μπορεί να φτάσει τα 310 ευρώ.
Στη Βάρκιζα, η είσοδος είναι στα 12 ευρώ, αλλά οι ξαπλώστρες ανεβάζουν τον λογαριασμό. Στο Krabo στο Καβούρι, η ομπρέλα για δύο άτομα φτάνει τα 150 ευρώ, ενώ η καμπάνα τα 200 ευρώ. Στο Grand Resort στο Λαγονήσι, η είσοδος αναφέρεται στα 45 ευρώ για ένα άτομο και στα 65 ευρώ για δύο.
Και κάπου εδώ έρχεται το ερώτημα:
Πότε το μπάνιο στη θάλασσα έγινε πολυτέλεια;
Γιατί δεν μιλάμε για ταξίδι. Δεν μιλάμε για διακοπές σε νησί. Μιλάμε για μια βουτιά στην Αττική. Για κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο.
Γι’ αυτό και οι ελεύθερες παραλίες γίνονται ξανά μονόδρομος.
Ομπρέλα από το σπίτι. Καρεκλάκι. Ψυγειάκι. Νερά. Καφές. Σάντουιτς. Και όποιος προλάβει θέση.
Γιατί πλέον δεν ψάχνεις μόνο να βρεις καθαρή θάλασσα. Ψάχνεις να βρεις και χώρο που να μη σου αδειάσει την τσέπη.
Και αυτό, για μια χώρα που ζει από το καλοκαίρι, τη θάλασσα και τον ήλιο της, λέει πολλά.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
