Υπάρχουν στιγμές που καταλαβαίνεις ότι ένας χώρος αλλάζει.
Όχι επειδή άλλαξε ένας τραγουδιστής.
Όχι επειδή έκλεισε ένα μαγαζί και άνοιξε ένα άλλο.
Αλλά επειδή αλλάζει το ίδιο το μοντέλο.
Και όσοι παρακολουθούν προσεκτικά τη νύχτα, βλέπουν ότι αυτή τη στιγμή συντελείται μια μεγάλη μετάβαση.
Από τη μία, ο Γιάννης Κούστας, που όπως έχει ήδη γίνει γνωστό προχωρά στην επόμενη μέρα του ιστορικού «Αθηνών Αρένα» για τη φιλοξενία της Άννα Βίσση, σε ένα project που μαζί με αγορά, ανακαίνιση και ολική αναμόρφωση εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 30 εκατομμύρια ευρώ.
Από την άλλη, το νέο μεγάλο project στο Βοτανικό, το «KΟΧ», που «χτίζεται» από τον Ηλία Μαρoσούλη και τον Άγγελο Κοταρίδη, με στόχο να φιλοξενήσει τον Νίκο Οικονομόπουλο και με έντονες φήμες στη νύχτα ότι πίσω από το project μπορεί να υπάρχει και η στήριξη του Δημήτρη Γιαννακόπουλοy, κάτι που —αν επιβεβαιωθεί— ανεβάζει ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον γύρω από το εγχείρημα.
Και κάπου εδώ αρχίζει η μεγάλη εικόνα.
Γιατί στο κάδρο μπαίνει ολοένα και πιο έντονα και ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Ένας άνθρωπος που εδώ και χρόνια δείχνει να χτίζει βήμα-βήμα παρουσία γύρω από το entertainment ecosystem. Ραδιόφωνα, media, δισκογραφία, συνεργασίες στον χώρο του θεάματος, συμμετοχή σε πλατφόρμες εισιτηρίων, κινήσεις που δείχνουν πως κοιτά συνολικά την αγορά της ψυχαγωγίας.
Και εδώ γεννιέται ένα ερώτημα που αρκετοί ήδη ψιθυρίζουν στη νύχτα:
Γιατί όχι και τα μπουζούκια;
Άλλωστε, το ιστορικό «Διογένης» βρίσκεται ήδη στην κατοχή του, σε συνιδιοκτησιακή σχέση με τον Γιάννη Παπαλέκα, μετά την εξαγορά του από τον Γιάννη Παπαθεοχάρη. Ποιος αποκλείει στο μέλλον να δούμε μια νέα, premium εκδοχή του χώρου, μέσα από μια συνεργασία που θα αλλάξει τα δεδομένα; Ποιος αποκλείει να δούμε εκεί ακόμη και μεγάλα ονόματα της πίστας;
Και δεν είναι μόνο αυτό.
Στο πάνω κάδρο μπαίνει και ο Μάριος Ηλιόπουλος.
Ένας άνθρωπος που έχει δείξει, επίσης, πως η νύχτα και η διασκέδαση δεν του είναι άγνωστες.
Άλλωστε, δεν πέρασε απαρατήρητο ότι στο πολυώροφο κτίριο απέναντι από το NOX, το οποίο σήμερα βρίσκεται στα χέρια του, γιορτάστηκε ο τίτλος της ΑΕΚ. Και μάλιστα με την παρουσία του Κωνσταντίνου Αργυρού και του Χρήστου Μενιδιάτη.
Και κάπου εδώ βρίσκεται η ουσία.
Η νύχτα δεν αλλάζει απλώς.
Η νύχτα πηγαίνει σε άλλη κατηγορία.
Σε premium κατηγορία.
Βλέπουμε πλέον ολοένα και περισσότερο κορυφαίους επιχειρηματίες, εφοπλιστές, ισχυρούς παράγοντες του αθλητισμού και ανθρώπους με τεράστια οικονομική επιφάνεια να κοιτούν τη διασκέδαση πολύ πιο σοβαρά απ’ ό,τι στο παρελθόν.
Και το πιο κρίσιμο;
Δεν εξαρτώνται οικονομικά από αυτή.
Δεν περιμένουν να «βγει» το μαγαζί από το πρώτο μπουκάλι ή από τις πωλήσεις του Σαββάτου.
Έχουν άλλες δουλειές, άλλες δραστηριότητες, άλλες πηγές πλούτου.
Η νύχτα για αυτούς μπορεί να λειτουργεί ως prestige, influence, branding, networking, lifestyle ή ακόμη και προσωπικό γούστο.
Αυτό όμως αλλάζει το παιχνίδι.
Γιατί όταν απέναντι στα παραδοσιακά νυχτερινά σχήματα εμφανίζονται projects δεκάδων εκατομμυρίων, υπερπαραγωγές με redesign, αρχιτεκτονική, τεχνολογία, τεράστια budgets, μεγάλα ονόματα και πανίσχυρα backing, τότε η ψαλίδα αρχίζει να ανοίγει επικίνδυνα.
Κάπως όπως έγινε στο λιανεμπόριο.
Τα malls απέναντι στο συνοικιακό κατάστημα.
Οι αλυσίδες απέναντι στον μικρό επαγγελματία.
Τα mega brands απέναντι στο μαγαζί της γειτονιάς.
Αν αυτό το φαινόμενο ενταθεί, κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί και στη νύχτα.
Από τη μία λίγα μαγαζιά-υπερπαραγωγές.
Και από την άλλη;
Ένα τεράστιο χάσμα.
Ίσως το μεγαλύτερο που έχει γνωρίσει ποτέ η ελληνική νυχτερινή διασκέδαση.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
