Υπάρχουν αριθμοί που δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις. Μιλάνε μόνοι τους.
Και στην περίπτωση της ακρίβειας, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Ο πληθωρισμός από το 2,5% του Ιανουαρίου έφτασε στο 5,4% τον Απρίλιο. Δηλαδή, μέσα σε μόλις τρεις μήνες, ουσιαστικά διπλασιάστηκε.
Την ίδια ώρα, τα τρόφιμα συνεχίζουν να πιέζουν ασφυκτικά τα ελληνικά νοικοκυριά, με τις ετήσιες αυξήσεις να φτάνουν το 4,4%. Και όταν μιλάμε για βασικά προϊόντα, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σκληρή: το μοσχάρι ακριβότερο κατά 19,2%, το αρνί και το κατσίκι κατά 13,3%, η μαργαρίνη κατά 11,6%.
Με απλά λόγια; Το σούπερ μάρκετ έχει γίνει πλέον μια καθημερινή δοκιμασία.
Η αδυναμία συγκράτησης των τιμών φαίνεται στο ράφι, στο ταμείο, στο πορτοφόλι. Και εκεί δεν χωράνε επικοινωνιακά τρικ. Ο κόσμος μετράει ευρώ-ευρώ.
Γι’ αυτό και η στροφή στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας δεν είναι μόδα. Είναι ανάγκη. Είναι άμυνα. Είναι η προσπάθεια του νοικοκυριού να κρατήσει όρθιο το σπίτι.
Τα private label προϊόντα ανεβαίνουν με ρυθμό 6,9% σε αξία και κερδίζουν συνεχώς έδαφος απέναντι στα επώνυμα. Όχι γιατί ξαφνικά ο καταναλωτής άλλαξε γούστο. Αλλά γιατί δεν βγαίνει.
Η διαφορά στο καλάθι είναι αποκαλυπτική. Ένα καλάθι 60 βασικών προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας κοστίζει 146 ευρώ. Το αντίστοιχο με επώνυμα προϊόντα φτάνει τα 212 ευρώ.
Διαφορά 56 ευρώ. Για πολλά σπίτια, αυτή η διαφορά δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ανάσα.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι ούτε τα φθηνότερα προϊόντα μένουν ανεπηρέαστα. Ακόμη και στα private label, η μέση τιμή ανά τεμάχιο ανέβηκε κατά 3,1%. Δηλαδή, το τελευταίο “καταφύγιο” του καταναλωτή αρχίζει κι αυτό να ακριβαίνει.
Και κάπως έτσι, τα επώνυμα προϊόντα αρχίζουν να εξαφανίζονται από το καθημερινό καλάθι. Όχι επειδή δεν τα θέλει ο κόσμος. Αλλά επειδή δεν μπορεί να τα πληρώσει.
Η Ελλάδα παραμένει ανάμεσα στις χώρες με τις ταχύτερες αυξήσεις τιμών στην Ευρώπη, την ώρα που η αγορά δείχνει να “μεγαλώνει” περισσότερο από τις ανατιμήσεις και λιγότερο από την πραγματική κατανάλωση.
Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό.
Γιατί όταν η ανάπτυξη στο ράφι προκύπτει από την ακρίβεια και όχι από την αγοραστική δύναμη, τότε δεν μιλάμε για κανονικότητα. Μιλάμε για πίεση.
Μιλάμε για νοικοκυριά που αλλάζουν συνήθειες, κόβουν επιλογές, ψάχνουν προσφορές, εγκαταλείπουν επώνυμα προϊόντα και προσπαθούν να βγάλουν τον μήνα.
Η ακρίβεια δεν είναι πια είδηση.
Είναι η καθημερινότητα.
ΤΣΙΠΑΣ ΜΠΛΟΚ – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
