Έχουμε ήδη μιλήσει για το αδιέξοδο στο οποίο έχει βρεθεί η νυχτερινή διασκέδαση – με βασικά προβλήματα τις απουσίες συνεργασιών και τις εξωπραγματικές οικονομικές απαιτήσεις των καλλιτεχνών.
Αυτό είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Γιατί υπάρχει και η άλλη, εξίσου σοβαρή. Κι αυτή λέει ξεκάθαρα ότι τεράστιο μερίδιο ευθύνης έχουν και οι επιχειρηματίες του χώρου. Γιατί, κακά τα ψέματα, αυτοί δίδαξαν τους τραγουδιστές σε αυτή τη νοοτροπία των “χρυσών νυχτοκάματων”. Ήταν εκείνοι που, για να «κλείσουν» ένα μεγάλο όνομα και να μην τους το πάρει το απέναντι μαγαζί, ανέβαζαν τις αμοιβές – με τη λογική του “θα σου δώσω παραπάνω εγώ, έλα σε μένα”.
Μπορεί κάποτε αυτή η τακτική να απέδιδε – σε άλλες εποχές, με άλλο κοινό, άλλη οικονομία και άλλη νοοτροπία. Τώρα όμως; Τώρα είναι καθαρή αυτοχειρία.
Κι όμως, αντί να καθίσουν όλοι μαζί σε ένα τραπέζι και να συμφωνήσουν σε μια κοινή στάση, να βάλουν ένα πλαφόν, να κόψουν τις υπερβολές, συνεχίζουν σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Ο καθένας για την πάρτη του, και η αγορά να αιμορραγεί.
Τι να πει κανείς… Αν δεν αλλάξουν πορεία, το τέλος θα έρθει όχι από εξωτερικούς παράγοντες – αλλά από τα δικά τους λάθη.
