Υπάρχουν κάποιες φράσεις που δεν γράφονται σε ποιήματα, δεν ακούγονται σε ταινίες και όμως κουβαλούν μέσα τους την πιο μεγάλη αγάπη.
«Ζακέτα βάλε».
«Έχεις λεφτά;»
«Πάρε με όταν φτάσεις».
Λόγια απλά. Καθημερινά. Σχεδόν συνηθισμένα. Και όμως, πίσω από αυτές τις μικρές φράσεις κρύβεται η πιο αληθινή μορφή αγάπης. Η αγάπη της μάνας.
Μια αγάπη που δεν έχει ανάγκη τις μεγάλες δηλώσεις. Δεν χρειάζεται υπερβολές. Φαίνεται στην αγωνία, στο ενδιαφέρον, στο ξενύχτι, στο “έφαγες;”, στο “πρόσεχε”.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο δυνατό “σ’ αγαπώ”.
Ένα “σ’ αγαπώ” που δεν λέγεται πάντα με λέξεις, αλλά με πράξεις, με έγνοια και με μια καρδιά που δεν σταματά ποτέ να χτυπά για το παιδί της.
Γιατί οι μανάδες έχουν τον δικό τους τρόπο να αγαπούν.
Αθόρυβα. Αληθινά. Και για πάντα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
