Και αν κάποτε υπήρχε η λογική…
«έχω γνωστούς, δεν με ακουμπάει κανείς»,
αυτές οι εποχές τελειώνουν.
Το παιχνίδι αλλάζει.
Οι έλεγχοι γίνονται πιο στοχευμένοι, τα δεδομένα διασταυρώνονται και τα περιθώρια στενεύουν.
Δεν είναι όπως παλιά, που πολλά μπορούσαν να μείνουν «εκτός συστήματος».
Σήμερα, σχεδόν τα πάντα περνάνε από κάπου.
Και ό,τι περνάει… αφήνει ίχνος.
Και εκεί είναι που αλλάζει όλο το πλαίσιο.
Γιατί άλλο να κινείσαι στα όρια
και άλλο να πιστεύεις ότι δεν θα σε αγγίξει ποτέ.
Για χρόνια, υπήρχε η αίσθηση ότι κάποιοι είναι «προστατευμένοι».
Ότι με τις σωστές γνωριμίες, μπορείς να αποφύγεις τις συνέπειες.
Σήμερα, αυτό το αφήγημα ξεθωριάζει.
Γιατί όταν όλα καταγράφονται,
όταν τα στοιχεία συνδέονται μεταξύ τους,
όταν οι διαδικασίες γίνονται πιο αυτοματοποιημένες,
τότε δεν μετράει ποιον ξέρεις.
Μετράει τι αφήνεις πίσω σου.
Και τα ίχνη… δεν σβήνονται εύκολα.
Και κάπου εκεί, πολλοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα που δεν είχαν υπολογίσει.
Γιατί στη νέα εποχή της αγοράς,
δεν υπάρχει «δεν με ακουμπάνε».
Υπάρχει μόνο το πότε.
