Η Βουλιαγμένη δεν είναι απλώς μία από τις ακριβότερες περιοχές της Ελλάδας. Είναι πλέον ένα από τα μεγαλύτερα επενδυτικά πεδία της Αθηναϊκής Ριβιέρας, όπου κάθε στρέμμα γης μπορεί να μεταφράζεται σε εκατομμύρια.
Και κάπου εδώ αρχίζει η πραγματική μάχη.
Ο Δήμος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης βρίσκεται ταυτόχρονα απέναντι σε δύο πολύ ισχυρούς «παίκτες»: την Εκκλησία της Ελλάδος και την ΕΤΑΔ. Δύο διαφορετικές υποθέσεις, εκατοντάδες στρέμματα γης και ένα κοινό ερώτημα: ποιος έχει δικαίωμα πάνω σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα ακίνητα-φιλέτα της περιοχής και μέχρι πού μπορεί να φτάσει η αξιοποίησή τους;
Το μεγάλο μέτωπο στο Καβούρι
Η πρώτη μάχη αφορά μία τεράστια έκταση 362 στρεμμάτων στο Καβούρι, επί της Λεωφόρου Αθηνάς, όπου η Εκκλησία διατηρεί την ψιλή κυριότητα.
Εδώ και χρόνια Δήμος και Εκκλησία βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές.
Η δημοτική αρχή θέλει να διασφαλίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι της περιοχής ως πράσινο και να αποτρέψει μια μεγάλης κλίμακας οικοδομική ανάπτυξη.
Η Εκκλησία, από την άλλη, επιδιώκει να μπορεί να αξιοποιήσει την περιουσία της και τα δικαιώματα που θεωρεί ότι διαθέτει.
Και για ένα διάστημα φάνηκε ότι μπορούσε να βρεθεί η χρυσή τομή.
Στο τραπέζι είχε πέσει ένα ιδιαίτερα σημαντικό deal: περίπου 121 από τα 362 στρέμματα θα περνούσαν στον Δήμο και θα μετατρέπονταν σε κοινόχρηστο πράσινο, ενώ τα υπόλοιπα 241 στρέμματα θα παρέμεναν στην Εκκλησία προς αξιοποίηση, με τους προβλεπόμενους χαμηλούς συντελεστές δόμησης.
Με απλά λόγια, ένα μέρος θα «κλείδωνε» ως πράσινο και ένα άλλο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί.
Το deal, όμως, δεν έγινε ποτέ.
Ο συμβιβασμός χάλασε – Τώρα μιλούν τα δικαστήρια
Οι συζητήσεις άρχισαν να παγώνουν και τελικά η προσπάθεια εξωδικαστικής συμφωνίας οδηγήθηκε σε αδιέξοδο.
Κάπως έτσι, ένας φάκελος τεράστιας οικονομικής και πολεοδομικής σημασίας επιστρέφει εκεί όπου είχε ξεκινήσει: στα δικαστήρια.
Η υπόθεση αναμένεται να φτάσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας τον Νοέμβριο του 2026, έχοντας ήδη περάσει από δύο αναβολές.
Και η απόφαση μόνο τυπική δεν θα είναι.
Από αυτήν μπορεί να κριθεί σε σημαντικό βαθμό το μέλλον μιας έκτασης 362 στρεμμάτων σε ένα από τα ακριβότερα σημεία ολόκληρης της χώρας.
Σύμφωνα μάλιστα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ο Δήμος δεν εμφανίζεται διατεθειμένος να εγκαταλείψει εύκολα τη μάχη εάν η εξέλιξη δεν είναι θετική για τις θέσεις του.
Και την ίδια ώρα… Ακτή Βουλιαγμένης
Σαν να μην έφτανε το Καβούρι, υπάρχει και δεύτερο μεγάλο μέτωπο.
Αυτή τη φορά απέναντι βρίσκεται η ΕΤΑΔ και στη μέση η περίφημη Ακτή Βουλιαγμένης.
Εδώ η ιστορία πηγαίνει πολύ πίσω. Σχεδόν 70 χρόνια.
Ο Δήμος αμφισβητεί ουσιαστικά τη βάση πάνω στην οποία πέρασε η έκταση στον ΕΟΤ το 1958. Υποστηρίζει ότι η σημερινή Ακτή είχε ήδη παραχωρηθεί ως κοινόχρηστος χώρος στην τότε Κοινότητα Βουλιαγμένης και επομένως δεν μπορούσε αργότερα να πωληθεί σαν να αποτελούσε ακόμη εκκλησιαστική περιουσία.
Κεντρικό όπλο της επιχειρηματολογίας του είναι η αποκαλούμενη «σύμβαση Κατσαφαρόπουλου», αλλά και τα παλαιά πολεοδομικά σχέδια της περιοχής.
Το κρίσιμο πωλητήριο έγινε το 1958.
Τότε περίπου 500 στρέμματα μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΤ έναντι 2,5 εκατ. δραχμών. Ανάμεσά τους βρίσκονταν η σημερινή Ακτή Βουλιαγμένης, περίπου 86.000 τ.μ., αλλά και η χερσόνησος του Μικρού Καβουρίου.
Η πλευρά του Δήμου λέει ουσιαστικά ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές περιπτώσεις: στο Μικρό Καβούρι υπήρχαν δικαιώματα που μπορούσαν να μεταβιβαστούν, στην Ακτή όμως –κατά τη δική του θέση– όχι.
Η ΕΤΑΔ απαντά: 70 χρόνια κανείς δεν το αμφισβήτησε
Από την άλλη πλευρά, η ΕΤΑΔ απορρίπτει αυτή τη λογική.
Το βασικό της επιχείρημα είναι επίσης ισχυρό: η οργανωμένη πλαζ λειτουργεί από το 1960 και επί δεκαετίες βρισκόταν υπό τη διαχείριση του ΕΟΤ και στη συνέχεια των διαδόχων του, χωρίς να έχει προηγηθεί ανάλογη ιδιοκτησιακή αμφισβήτηση.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι στο σχέδιο αξιοποίησης υπάρχει οικονομικό όφελος και για τον ίδιο τον Δήμο, καθώς προβλέπεται να λαμβάνει 12% του συνολικού μισθώματος.
Η προσπάθεια συμβιβασμού δεν έφερε αποτέλεσμα.
Έτσι, στις 12 Ιανουαρίου 2027, Δήμος και ΕΤΑΔ έχουν ραντεβού στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Επένδυση εκατομμυρίων χωρίς… φρένο
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι, ενώ η δικαστική μάχη βρίσκεται μπροστά, το επενδυτικό σχέδιο για την Ακτή συνεχίζει να κινείται.
Η μίσθωση στην κοινοπραξία Evergood της Vivartia και Γευσήνους βρίσκεται στη διαδικασία του προσυμβατικού ελέγχου από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Στο τραπέζι βρίσκεται επένδυση άνω των 6-7 εκατ. ευρώ, με σημαντικό μέρος των παρεμβάσεων να σχεδιάζεται να έχει ολοκληρωθεί έως το καλοκαίρι του 2027.
Η συμφωνία αφορά 20ετή μίσθωση, με δυνατότητα επέκτασης για ακόμη δέκα χρόνια, ενώ το ελάχιστο εγγυημένο ετήσιο μίσθωμα φτάνει τα 4,277 εκατ. ευρώ.
Και μέσα στο project υπάρχει φυσικά και η ιστορική «Ωκεανίδα», περίπου 1.500 τ.μ., η οποία αποτελεί ένα από τα κεντρικά σημεία του νέου σχεδιασμού.
Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: η Ακτή Βουλιαγμένης να πάψει να αποτελεί αποκλειστικά έναν καλοκαιρινό προορισμό και να αποκτήσει ζωή και εμπορική δραστηριότητα όλο τον χρόνο.
Η Βουλιαγμένη αλλάζει – Και η γη της γίνεται χρυσάφι
Όποιος παρακολουθεί όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Αθηναϊκή Ριβιέρα καταλαβαίνει γιατί αυτές οι υποθέσεις έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία από μία ακόμη δικαστική διαφορά.
Η γη στην περιοχή έχει αποκτήσει τεράστια αξία. Οι μεγάλες επενδύσεις διαδέχονται η μία την άλλη και οι διαθέσιμες εκτάσεις είναι πλέον ελάχιστες.
Γι’ αυτό και τα 362 στρέμματα στο Καβούρι και τα περίπου 86.000 τ.μ. της Ακτής Βουλιαγμένης δεν είναι απλώς δύο ακίνητα πάνω σε έναν δικαστικό χάρτη.
Είναι δύο από τα πιο πολύτιμα κομμάτια μιας Ριβιέρας που αλλάζει με ταχύτητα.
Και πλέον το επόμενο κεφάλαιο δεν θα γραφτεί σε κάποιο επενδυτικό γραφείο.
Θα γραφτεί στις δικαστικές αίθουσες.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
