Το Tsipas Blog ξεχωρίζει σήμερα ειδήσεις που δεν είναι για να τις προσπεράσεις με ένα scroll. Ειδήσεις που έχουν μέσα τους λεφτά, εξουσία, βία, ανικανότητα, υποκρισία και μια κοινωνία που πιέζεται μέχρι να σπάσει.
Στην Ουκρανία, το δημοσίευμα των New York Times για το περιβάλλον Ζελένσκι δεν είναι μια μικρή λεπτομέρεια στην άκρη του πολέμου. Είναι βόμβα. Αναφορές για κατασπατάληση πόρων, κακοδιαχείριση της διεθνούς βοήθειας και ποσά που φέρονται να φτάνουν το 1,2 δισ. ευρώ στις πολεμικές προμήθειες.
Αν τα στοιχεία αυτά επιβεβαιωθούν, τότε δεν μιλάμε για «αστοχίες» και γραφειοκρατικά λάθη. Μιλάμε για ανθρώπους που φέρονται να έβαλαν το χέρι στο ταμείο, ενώ η χώρα τους αιμορραγεί και ο υπόλοιπος κόσμος καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό.
Στη Γερμανία, ο θρίαμβος της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ έφερε χιλιάδες πολίτες στους δρόμους του Βερολίνου. Η Πύλη του Βρανδεμβούργου έγινε ξανά σκηνικό διαμαρτυρίας, με τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς να δηλώνει σοκαρισμένος.
Αλλά το σοκ δεν είναι πολιτική. Η ακροδεξιά δεν φούντωσε τυχαία. Φούντωσε εκεί όπου η ανασφάλεια, η φτώχεια, το μεταναστευτικό και η αδυναμία των κομμάτων να μιλήσουν καθαρά άφησαν χώρο. Όταν η κοινωνία νιώθει εγκαταλελειμμένη, θα βρει κάποιον να της πουλήσει θυμό.
Στην Ελλάδα, η ΔΕΘ τελείωσε, οι κάμερες έφυγαν και έμεινε η γνωστή πραγματικότητα. Οι μικρομεσαίοι βάζουν τα μέτρα Μητσοτάκη κάτω από τη βάση. ΓΣΕΒΕΕ και ΠΟΕΣΕ έστειλαν το μήνυμα: η κυβέρνηση συνεχίζει να μην καταλαβαίνει τι συμβαίνει στην πραγματική αγορά.
Γιατί ο μικρός επαγγελματίας δεν ζει μέσα στις παρουσιάσεις και τα κυβερνητικά φυλλάδια. Ζει με το ρεύμα, το ενοίκιο, τις εισφορές, τους προμηθευτές και ένα ταμείο που αδειάζει πριν τελειώσει ο μήνας. Η αγορά δεν ζητά χειροκρότημα. Ζητά να αναπνεύσει.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται σήμερα στη Θεσσαλονίκη και έχει μπροστά του ανοιχτό πεδίο. Αλλά η αντιπολίτευση δεν μπορεί να πορεύεται για πάντα με την καταγγελία. Το «η κυβέρνηση απέτυχε» δεν φτάνει. Ο κόσμος θέλει να ακούσει τι θα αλλάξει, από ποιον και πότε.
Η Θεσσαλονίκη, όμως, δεν είναι μόνο πολιτικό σκηνικό. Μια 13χρονη δίνει μάχη μετά την πτώση της από τον πέμπτο όροφο ξενοδοχείου. Οι αρχές ερευνούν τις συνθήκες και η δικογραφία για έκθεση δείχνει ότι η υπόθεση δεν θα περάσει έτσι.
Την ίδια ώρα, ένας 22χρονος καταδικάστηκε σε έναν χρόνο φυλάκιση με αναστολή για την κακοποίηση της 18χρονης συντρόφου του. Η νεαρή περιέγραψε σφαλιάρες, κλωτσιές και χτυπήματα με ηλεκτρονικό τσιγάρο. Εκείνος είπε ότι συνήθως «έτρωγε ξύλο».
Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι καβγάς, δεν είναι παρεξήγηση και δεν είναι υλικό για συμψηφισμό. Είναι βία. Και όσο η κοινωνία τη βαφτίζει αλλιώς, τόσο θα μετράμε νέες γυναίκες που φοβούνται να μιλήσουν.
Στα Τέμπη, η κόρη του μηχανοδηγού συγκλόνισε με μια φράση που τα λέει όλα: ο πατέρας της δεν βρισκόταν ούτε στη λίστα των τραυματιών ούτε στη λίστα των νεκρών.
«Λες και το τρένο πήγαινε μόνο του…»
Μια φράση που δείχνει όλο το χάος, όλη την εγκατάλειψη και όλη την αδιανόητη απουσία του κράτους εκείνη τη νύχτα. Όσο οι οικογένειες ψάχνουν απαντήσεις, η υπόθεση δεν κλείνει. Και δεν πρέπει να κλείσει με μισές αλήθειες.
Η Ευρώπη ανακαλύπτει τώρα, μέσω νέων μελετών, ότι η εργασία μπορεί να διαλύσει την ψυχική υγεία. Στην Ελλάδα, πολλοί δεν χρειάζονται μελέτη για να το μάθουν. Το ζουν κάθε μέρα: δουλεύουν περισσότερο, πληρώνονται λιγότερο, αγχώνονται διαρκώς και δεν ξέρουν αν ο επόμενος μήνας θα βγει.
Η ψυχική υγεία δεν είναι μόδα, ούτε προνόμιο όσων έχουν χρόνο να συζητούν γι’ αυτήν. Είναι το κόστος μιας καθημερινότητας που έχει ξεπεράσει τα όρια.
Στη Μύκονο, γνωστός κομμωτής φέρεται, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, να αντιμετωπίζει δικογραφία για κλοπή αξεσουάρ αξίας περίπου 1.000 ευρώ από ιταλικό οίκο μόδας. Η Δικαιοσύνη θα κρίνει την υπόθεση. Αλλά για το νησί που μετρά εικόνα, χρήμα και δημόσιες σχέσεις, τέτοια περιστατικά δεν περνούν εύκολα στα ψιλά.
Στον Ολυμπιακό, η Θύρα 7 έστειλε μήνυμα προς τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Με σεβασμό για όσα πέτυχε, αλλά χωρίς το παραμύθι της ασυλίας.
Στον Ολυμπιακό δεν ζεις από το χθεσινό σου βιογραφικό. Όλοι κρίνονται. Από την εικόνα της ομάδας, από την ένταση, από τα αποτελέσματα και από το αν αντέχουν το βάρος της φανέλας.
Πάμε τώρα στη νύχτα, όπου η Παραλιακή συνεχίζει να συμπληρώνει το παζλ της νέας σεζόν. Μετά το VOG και το Romeo, έρχεται η ώρα του Fantasia να μπει δυνατά στο παιχνίδι.
Την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, ο Πέτρος Ιακωβίδης και η Έλλη Κοκκίνου κάνουν πρεμιέρα σε ένα μαγαζί που ξέρει να κρατά σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο στον απαιτητικό χάρτη της αθηναϊκής διασκέδασης.
Ο Νίκος Βέρτης, από την πλευρά του, έκλεισε έναν δυνατό καλοκαιρινό κύκλο στο ELAN του Πειραιά και ετοιμάζεται για την επιστροφή του στη Θεσσαλονίκη. Την ίδια Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου, ανοίγει η Πύλη Αξιού για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων, τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία στην πόλη. Και αυτή η επιστροφή δεν περνά καθόλου αθόρυβα.
Παραμένοντας στη συμπρωτεύουσα, πολύς θόρυβος έχει σηκωθεί για την επετειακή, δωρεάν συναυλία του Αντώνη Ρέμου στις 12 Σεπτεμβρίου, με αφορμή τα 30 χρόνια του στο τραγούδι. Η αρχική εικόνα με τη σκηνή και τις σκαλωσιές μπροστά από το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου προκάλεσε αντιδράσεις.
Για τον Μάριο Παπαδάτο, πάντως, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.
«30 χρόνια πολιτισμού. Σεβασμός.»
Αυτό έγραψε σε ανάρτησή του στο Instagram ο γνωστός και πολύ έμπειρος μάνατζερ, παίρνοντας καθαρή θέση υπέρ του Αντώνη Ρέμου.
Η σημερινή ενότητα κλείνει από τη Θεσσαλονίκη και στο Eden. Η μεγάλη μέρα για την Ιουλία Καλλιμάνη έφτασε: την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου ανοίγουν οι πόρτες, με την τραγουδίστρια να ξεκινά έναν κύκλο εμφανίσεων που ήδη συζητιέται.
Για έναν μήνα, όλα δείχνουν ότι το ένα sold out θα διαδέχεται το άλλο. Η Καλλιμάνη έχει ρεύμα, έχει κοινό και πάει σε μια πόλη που την περιμένει πώς και πώς.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
