Ένταση φέρεται να επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στις φυλακές Τρικάλων, με κρατούμενους να προχωρούν σε απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενοι για σειρά ζητημάτων που, όπως υποστηρίζουν, αφορούν τόσο συγκεκριμένη υπόθεση συγκρατουμένου τους όσο και συνολικότερα τις συνθήκες κράτησης.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η κινητοποίηση ξεκίνησε στις 24 Μαρτίου 2026, όταν κρατούμενος της Δ1 πτέρυγας προχώρησε σε απεργία πείνας, έπειτα από νέα απόρριψη αιτήματός του για υφ’ όρον απόλυση. Σε ένδειξη συμπαράστασης, ακολούθησαν και άλλοι συγκρατούμενοί του.
Παράλληλα, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, την Παρασκευή η ένταση κλιμακώθηκε και στη Δ2 πτέρυγα, όπου κρατούμενοι φέρονται να αρνήθηκαν να εισέλθουν στους θαλάμους τους και να παραλάβουν φαγητό, εκφράζοντας τη διαμαρτυρία τους και για τη μη αποκατάσταση των καρτοτηλεφώνων εδώ και περίπου τρεις μήνες, παρά —όπως αναφέρεται— τις επανειλημμένες οχλήσεις προς τους αρμόδιους.
Την ίδια ώρα, συγγενείς κρατουμένων, σε επικοινωνία τους με τοπικό μέσο, κάνουν λόγο για ιδιαίτερα επιβαρυμένη κατάσταση μέσα στο σωφρονιστικό κατάστημα, περιγράφοντας συνθήκες που, κατά τους ίδιους, προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όπως υποστηρίζουν, ο υπερπληθυσμός, η αυστηροποίηση του πλαισίου και η αντιμετώπιση αιτημάτων αποφυλάκισης συνθέτουν μια εικόνα που προκαλεί σοβαρό προβληματισμό.
Το Tsipas Blog φέρνει στο φως το κείμενο καταγγελίας των 22 απεργών πείνας στις φυλακές Τρικάλων, όπως αυτό περιήλθε σε γνώση του, δημοσιεύοντάς το αυτούσιο:
Κείμενο καταγγελίας των 22 απεργών πείνας στις φυλακές Τρικάλων:
“Από τις 24/3/2026 βρισκόμαστε σε απεργία πείνας, υψώνοντας το σώμα μας ως το έσχατο μέσο αγώνα, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον συγκρατούμενό μας, στον οποίο για δεύτερη φορά απορρίφθηκε το αίτημα υπό όρους απόλυσης. Μια απόφαση αυθαίρετη, ατεκμηρίωτη και βαθιά άδικη, καθώς πληροί στο ακέραιο τόσο τις τυπικές όσο και τις ουσιαστικές προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος.
Η περίπτωσή του δεν είναι εξαίρεση. Αντιθέτως, αποτελεί τον κανόνα. Η συντριπτική πλειοψηφία των αιτήσεων απορρίπτεται συστηματικά, αποκαλύπτοντας μια συνειδητή και γενικευμένη τακτική των δικαστικών μηχανισμών. Μια τακτική που εναρμονίζεται πλήρως με τον ολοένα και πιο τιμωρητικό χαρακτήρα του κράτους απέναντι στους κρατούμενους, στο πλαίσιο μιας πολιτικής που βασίζεται στις αθρόες προφυλακίσεις, στις εξοντωτικές ποινές και στην αυστηροποίηση των όρων έκτισης, όπως αυτοί διαμορφώθηκαν από τις πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι ένα σωφρονιστικό σύστημα σε πλήρη αποσύνθεση. Οι φυλακές, τα τμήματα μεταγωγών και τα κρατητήρια έχουν μετατραπεί σε χώρους ασφυκτικής υπερπλήρωσης, όπου οι κρατούμενοι επιβιώνουν σε συνθήκες που προσβάλλουν κατάφωρα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Στερούμαστε βασικών συνθηκών υγιεινής, επαρκούς περίθαλψης και στοιχειωδών δικαιωμάτων, σε μια πραγματικότητα που εδώ και χρόνια καταδικάζεται διεθνώς.
Απέναντι σε αυτή την κατάσταση δεν σιωπούμε. Δεν υποχωρούμε. Δεν συμβιβαζόμαστε. Επιλέγουμε συνειδητά να αντισταθούμε, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια μας τη ζωή.
Ξεκινήσαμε 19 και σήμερα είμαστε 22. Κάθε μέρα που περνά, όλο και περισσότεροι προστίθενται σε αυτόν τον αγώνα, αναγνωρίζοντας τη δικαιοσύνη και την αναγκαιότητά του. Βρισκόμαστε ήδη στην 9η ημέρα απεργίας πείνας, έχοντας υποστεί σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία μας, με απώλεια σημαντικού ποσοστού σωματικού βάρους και ήδη κάποιοι από εμάς έχουν διακομιστεί στο νοσοκομείο. Παρ’ όλα αυτά, το ηθικό μας παραμένει ακλόνητο και η αποφασιστικότητά μας ισχυρότερη από ποτέ.
Καταγγέλλουμε απερίφραστα τις απόπειρες εκφοβισμού, αποπροσανατολισμού και διάσπασης του αγώνα μας. Καταγγέλλουμε τις πιέσεις και τις “προτάσεις” που έγιναν σε ορισμένους από εμάς με σκοπό να λυγίσουμε. Δεν τα κατάφεραν και δεν θα τα καταφέρουν.
Στο πλευρό μας στέκονται ήδη συγκρατούμενοι από άλλες πτέρυγες, καθώς και κρατούμενοι από άλλα καταστήματα κράτησης. Η αλληλεγγύη αυτή μας δίνει δύναμη και επιβεβαιώνει ότι ο αγώνας μας είναι κοινός.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα: δεν πρόκειται να σταματήσουμε αν δεν υπάρξει δικαίωση των αιτημάτων μας και ουσιαστική αλλαγή αυτής της βάρβαρης πραγματικότητας. Όσοι νομίζουν ότι μπορούν να αποφασίζουν αυθαίρετα για τις ζωές μας και για το μέλλον των παιδιών μας, κρυμμένοι πίσω από θέσεις εξουσίας, θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις ευθύνες τους.
Ο αγώνας μας συνεχίζεται”
Η υπόθεση, όπως αντιλαμβάνεται κανείς, αποκτά πλέον ευρύτερες διαστάσεις, καθώς μέσα από τις καταγγελίες των κρατουμένων και τις τοποθετήσεις συγγενικών τους προσώπων περιγράφεται μια εξαιρετικά σοβαρή εικόνα για τις συνθήκες που —κατά τους ίδιους— επικρατούν εντός των φυλακών Τρικάλων.
Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει επίσημη τοποθέτηση από τις αρμόδιες αρχές σε σχέση με το περιεχόμενο των συγκεκριμένων καταγγελιών.
Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για μια υπόθεση που αναμένεται να προκαλέσει συζητήσεις και να συγκεντρώσει αυξημένο ενδιαφέρον τις επόμενες ώρες.
