Όχι με φωνές.
Όχι με show.
Όχι με ψεύτικες εικόνες.
Με σιωπή.
Με επιμονή.
Με αντοχή, όταν οι άλλοι λύγιζαν.
Με καθαρό βλέμμα, ακόμα και στις πιο θολές στιγμές.
Με πίστη, όταν όλα έδειχναν πως τελειώνουν.
Με δύναμη που δεν φαινόταν πάντα προς τα έξω, αλλά υπήρχε μέσα μου.
Γιατί στο τέλος δεν κερδίζει ο πιο δυνατός…
ούτε ο πιο προβεβλημένος.
Δεν κερδίζει πάντα εκείνος που ακούγεται περισσότερο,
ούτε εκείνος που φροντίζει να φαίνεται παντού.
Κερδίζει αυτός που άντεξε.
Αυτός που δεν σταμάτησε όταν έπρεπε να σταματήσει.
Αυτός που συνέχισε όταν οι περισσότεροι τον είχαν ήδη ξεγράψει.
Αυτός που προχώρησε όταν όλοι περίμεναν να πέσει.
Αυτός που έμεινε όρθιος, ακόμα κι όταν μέσα του είχε γονατίσει χίλιες φορές.
Και όταν έρθει εκείνη η στιγμή…
δεν χρειάζονται πολλά λόγια.
Δεν χρειάζονται εξηγήσεις.
Δεν χρειάζονται θόρυβοι, χειροκροτήματα ή επιβεβαίωση.
Μόνο μια φράση:
Τους νίκησα όλους.
