Το Πάσχα πλησιάζει και η νυχτερινή Αθήνα αρχίζει σιγά-σιγά να ρίχνει αυλαία.
Το ένα μετά το άλλο, τα περισσότερα νυχτερινά σχήματα είτε έχουν ήδη αποχαιρετήσει το κοινό τους είτε ετοιμάζονται να ολοκληρώσουν τον κύκλο τους.
Και δεν υπάρχει αμφιβολία πως η φετινή σεζόν είχε δυσκολίες, πίεση και πολλά εμπόδια.
Ήταν μια χρονιά που δοκίμασε πολλούς. Μια χρονιά στην οποία αρκετοί χρειάστηκε να παλέψουν σκληρά με τον ανταγωνισμό, τις απαιτήσεις της αγοράς και τις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες.
Όχι όμως το Tokyo Theater. Όχι η Ιουλία Καλλιμάνη.
Εκεί όπου άλλοι σταματούν, η Ιουλία συνεχίζει ακάθεκτη.
Το Tokyo όχι μόνο δεν βάζει λουκέτο με το τέλος της πασχαλινής περιόδου, αλλά συνεχίζει δυναμικά και μετά το Πάσχα, και μάλιστα για αρκετό ακόμη διάστημα.
Και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι.
Αντίθετα, είναι η πιο ξεκάθαρη απόδειξη ότι εδώ υπάρχει μια συνταγή υγιής, δουλεμένη και απόλυτα επιτυχημένη.
Όταν ένα σχήμα αντέχει, όταν έχει διάρκεια, όταν συνεχίζει τη στιγμή που άλλοι αποχωρούν, τότε κάτι κάνει πολύ σωστά.
Και στο Tokyo φαίνεται πως πολλά γίνονται σωστά.
Φαίνεται πως η ομάδα είναι δεμένη, πως υπάρχει καλό κλίμα, πως οι άνθρωποι που δουλεύουν εκεί το πιστεύουν πραγματικά.
Πηγαίνουν στη δουλειά τους με χαμόγελο και φεύγουν με το ίδιο χαμόγελο. Και αυτή η θετική ενέργεια δεν κρύβεται. Περνάει στον κόσμο, περνάει στην ατμόσφαιρα, περνάει σε κάθε βραδιά.
Γι’ αυτό και το κοινό συνεχίζει να δίνει δυναμικά το “παρών” εβδομάδα με την εβδομάδα, γεμίζοντας το Tokyo Theater και επιβεβαιώνοντας στην πράξη πως η Ιουλία Καλλιμάνη και το συγκεκριμένο σχήμα δεν ήταν απλώς μια καλή στιγμή της σεζόν, αλλά μια σταθερή δύναμη με διάρκεια, παλμό και ουσία.
