Μια υπογραφή, μια απόφαση, μια σφραγίδα. Και ξαφνικά, άνθρωποι που έχουν ανάγκη από ιατρική φροντίδα και οικογένειες που αγωνιούν βρίσκονται αντιμέτωποι με μια νέα πραγματικότητα.
Αυτό συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη, όπου δύο ιδιωτικές κλινικές του ίδιου ομίλου οδηγούνται σε λουκέτο. Η μία στη Θέρμη και η δεύτερη στην οδό Αλεξάνδρου Παπαναστασίου, κοντά στο Θεαγένειο.
Μια υπογραφή, μια απόφαση, μια σφραγίδα. Και ξαφνικά, άνθρωποι που έχουν ανάγκη από ιατρική φροντίδα και οικογένειες που αγωνιούν βρίσκονται αντιμέτωποι με μια νέα πραγματικότητα.
Αυτό συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη, όπου δύο ιδιωτικές κλινικές του ίδιου ομίλου οδηγούνται σε λουκέτο. Η μία στη Θέρμη και η δεύτερη στην οδό Αλεξάνδρου Παπαναστασίου, κοντά στο Θεαγένειο.
Η κλινική στη Θέρμη σφραγίστηκε σήμερα, Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, λόγω υποστελέχωσης, έπειτα από απόφαση της Αντιπεριφέρειας Θεσσαλονίκης. Οι τελευταίοι 20 νοσηλευόμενοι είχαν ήδη αποχωρήσει.
Όμως, σύμφωνα με τον επιστημονικό διευθυντή της, Μανώλη Πάγκαλο, η διακοπή λειτουργίας επηρεάζει και περίπου 150 ασθενείς που συμμετείχαν σε κλινικές μελέτες για παθήσεις όπως ο διαβήτης, η υπέρταση και η νεφρική ανεπάρκεια.
Την ίδια ώρα, αντίστροφα μετρά ο χρόνος και για τη δεύτερη κλινική, στην Παπαναστασίου, όπου είχε διαπιστωθεί λειτουργία ογκολογικού τμήματος χωρίς την απαιτούμενη άδεια. Εκεί, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, βρίσκονταν 29 ασθενείς, με τους συγγενείς τους να αναζητούν άλλες δομές περίθαλψης.
Και εδώ είναι που η υπόθεση αποκτά πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από δύο απλά λουκέτα.
Γιατί κανείς δεν μπορεί να παίζει με την υγεία. Εάν υπάρχουν παραβάσεις, οι έλεγχοι πρέπει να είναι αυστηροί και οι αποφάσεις να εφαρμόζονται. Χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς εκπτώσεις.
Αλλά δεν μπορεί η προστασία των ασθενών να τελειώνει εκεί όπου αρχίζει η γραφειοκρατία.
Δεν γίνεται να κλείνεις μια κλινική και το επόμενο πρόβλημα να είναι αποκλειστικά του ηλικιωμένου, του αρρώστου και της οικογένειάς του.
Και υπάρχει ένα ακόμη ερώτημα, εξίσου σοβαρό: Πώς φτάσαμε μέχρι εδώ; Πώς λειτουργούσαν αυτές οι μονάδες μέχρι να διαπιστωθούν οι παραβάσεις; Πόσο έγκαιρα έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι;
Διότι η ευθύνη δεν αρχίζει την ημέρα που μπαίνει το λουκέτο. Αρχίζει πολύ νωρίτερα.
Το κράτος οφείλει να ελέγχει, να παρεμβαίνει, αλλά και να διασφαλίζει τη συνέχεια της περίθαλψης. Να μη μετατρέπεται μια διοικητική απόφαση σε πρόσθετη ταλαιπωρία για ανθρώπους που ήδη δοκιμάζονται.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο δεν είναι πόσες κλινικές σφραγίστηκαν. Είναι πόσοι ασθενείς προστατεύτηκαν πραγματικά.
Και αυτή είναι η απάντηση που περιμένουν οι οικογένειες. Όχι άλλη μία ανακοίνωση.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
