Τα Προσφυγικά της Πάτρας…
- Ονομάζεται η συνοικία όπου κατοίκησαν μετά το 1928 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Ήταν ο Α΄ προσφυγικός συνοικισμός της πόλης.
- Υπολογίζεται ότι ήρθαν στην Πάτρα το 1922 περίπου 6.000-7.000 πρόσφυγες. Στην αρχή στεγάσθηκαν σε διάφορα οικήματα όπως σχολεία, ιδρύματα, αποθήκες κ.λπ. Το 1926 άρχισε η κατασκευή των τριών πρώτων προσφυγικών συνοικισμών. Η σημερινή περιοχή των Προσφυγικών τότε ήταν έκταση με καλαμιές και έλη και ανήκε στις οικογένειες Ρούφου και Χαιρέτη. Οι πρώτες κατοικίες ήταν ευρύχωρες και άνετες και όλες ομοιόμορφες, οι επόμενες όμως και πιο πολλές ήταν μικρές, με δύο δωμάτια όλα κι όλα, και διώροφες, όλες πανομοιότυπες. Όλες είχαν εξωτερική κοινόχρηστη αυλή για κάθε οικοδομικό τετράγωνο.
- Για πάρα πολλά χρόνια επικρατούσε μεγάλη φτώχεια, ακόμα και σήμερα θεωρείται φτωχή συνοικία, αλλά οι πρόσφυγες κρατούσαν τα ήθη και τα έθιμα του τόπου τους. Ενδεικτικό της φτώχειας είναι ότι η ενορία είχε κοινόχρηστο φέρετρο και μετά από κάθε κηδεία επιστρεφόταν στην ενορία. Στην συνοικία υπάρχει ο ναός της Αγίας Φωτεινής που κτίσθηκε από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες σε ανάμνηση του ομώνυμου Ναού που βρισκόταν στη Σμύρνη.
- Στα προσφυγικά δραστηριοποιήθηκε τη δεκαετία του ’30 ενισχύοντας και υποστηρίζοντας ενεργά τους πρόσφυγες, ο Αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Παρασκευόπουλος, εφημέριος των Ι.Ναών Αγίας Αικατερίνης και Αγίου Δημητρίου Πατρών, Άγιος της Πάτρας.
- Ονομαστά καφενεία της συνοικίας ήταν το Βυζάντιον και η Αίγλη όπου μονοπωλούσαν για πολλά χρόνια τις αντρικές παρέες.
Μιλώντας για τα Προσφυγικά της Πάτρας, τα σημάδια δείχνουν πως κάτι πάει να αλλάξει….
Διαβάζω στο thebest.gr : Τα μεζεδοπωλεία, της πλατείας Ελευθερίας έχουν γίνει σταθερός πλέον προορισμός για τους Πατρινούς
Μια νέα πνοή φαίνεται να αποκτά η ιστορική περιοχή των Προσφυγικών στην Πάτρα, καθώς τα τελευταία χρόνια διαμορφώνεται σταθερά ένας πυρήνας καταστημάτων εστίασης, με επίκεντρο την πλατεία Ελευθερίας.
Τα μεζεδοπωλεία, της πλατείας Ελευθερίας έχουν γίνει σταθερός πλέον προορισμός για τους Πατρινούς. Το φαινόμενο έχει λάβει μάλιστα διαστάσεις trend, με κατακόρυφη αύξηση της προσέλευσης, ειδικά τα Σάββατα το μεσημέρι. Όταν ο καιρός είναι καλός, οι εικόνες θυμίζουν γιορτή. Τραπεζάκια γεμάτα, πιατέλες που πηγαινοέρχονται, ζωντανές κουβέντες και γέλια γύρω από την αναπλασμένη πλατεία. Η αίσθηση γειτονιάς και η συνύπαρξη παλιού και σύγχρονου χαρακτήρα καθιστούν την περιοχή μοναδική.
Οι μεζέδες στο «Βυζάντιο» και στα «Πλατάνια», που βρίσκονται στην πλατεία Ελευθερίας, όπως και στις «Μουριές» στην οδό Νικαίας, έχουν εξελιχθεί σε σταθερά σημεία συνάντησης, προσελκύοντας κόσμο κάθε ηλικίας, από φοιτητές μέχρι οικογένειες και συνταξιούχους. Δεν λείπουν μάλιστα και τα πολιτικά «πηγαδάκια», όπου στο ίδιο τραπέζι μπορεί κανείς να δει αιρετούς της αυτοδιοίκησης, ενεργούς πολίτες, εκπαιδευτικούς ή ανθρώπους του πολιτισμού να ανταλλάσσουν απόψεις για τα τοπικά τεκταινόμενα.
Επίσης, λίγο πιο κάτω, στην οδό Ιωνίας, το γνωστό ζαχαροπλαστείο του «Γκίτση» που σχεδόν όλοι οι Πατρινοί έχουν περάσει από ‘κει για το ξακουστό παγωτό του, είναι πλέον, μια κλασσική επιλογή. Όσο για τη νυχτερινή διασκέδαση, ο «Κόττας» το αφτεράδικο της Πάτρας, έχει φτάσει πια 93 χρονών, καθώς λειτουργεί από το 1932. Το θρυλικό «ποτάδικο», σε ένα παράπηγμα στην περιοχή της Αγίας Αικατερίνης, φιλοξενεί, κάθε Σάββατο, τους πιο μυημένους στη διασκέδαση. Ένας χώρος στον οποίο τα insta story, δεν έχουν θέση.
Βήμα-βήμα, ένα νέο «hot spot» φαίνεται να αναδεικνύεται στην πόλη.
Η ανάπλαση της περιοχής των Προσφυγικών, φαίνεται ότι έδωσε σημαντική «ανάσα» σε ένα σημείο της πόλης που για χρόνια αντιμετωπιζόταν από πολλούς ως «άβατο», λόγω της υψηλής παραβατικότητας και της εγκατάλειψής της. Η υποβαθμισμένη εικόνα της περιοχής απέτρεπε τους πατρινούς δημιουργώντας τους αίσθηση ανασφάλειας.
