Στην Ελλάδα έχουμε γίνει πρωταθλητές σε κάτι: να παρουσιάζουμε τα ψίχουλα σαν να είναι ολόκληρο καρβέλι. Να βγαίνουν μπροστά μεγάλα ποσά, εντυπωσιακοί τίτλοι και εκατομμύρια δικαιούχοι, δημιουργώντας την εντύπωση ότι έρχεται οικονομική ανάσταση. Μόνο που όταν σβήσουν τα φώτα των ανακοινώσεων και πιάσει ο συνταξιούχος το κομπιουτεράκι, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο προσγειωμένη.
Για το 2027, ο σχεδιασμός προβλέπει αυξήσεις 2,8% στις κύριες συντάξεις, ετήσιο επίδομα 400 ευρώ και παρεμβάσεις που αφορούν περίπου 2,2 εκατομμύρια ανθρώπους.
Ακούς για αυξήσεις έως 504 ευρώ και λες, επιτέλους, κάτι κινείται. Μόνο που τα 504 ευρώ είναι ετήσια, όχι μηνιαία. Και αφορούν σύνταξη 1.500 ευρώ μεικτά.
Για τον άνθρωπο των 500 ευρώ, η αύξηση είναι μόλις 14 ευρώ τον μήνα. Ούτε μισό ευρώ την ημέρα. Και αυτό πριν από τις κρατήσεις.
Εδώ βρίσκεται όλη η ουσία.
Δεν αμφισβητεί κανείς ότι ακόμη και το τελευταίο ευρώ έχει αξία. Ιδιαίτερα για ανθρώπους που μετρούν μέχρι και τα κέρματα. Αλλά ας μη βαφτίζουμε την περιορισμένη ανακούφιση οικονομική επανάσταση.
Στον ίδιο σχεδιασμό περιλαμβάνονται η αύξηση της εθνικής σύνταξης από τα 446,87 στα 459,38 ευρώ, η πλήρης απόδοση των ετήσιων αυξήσεων σε περίπου 671.586 συνταξιούχους με προσωπική διαφορά, καθώς και η κατάργηση της περικοπής κατά 50% στις συντάξεις χηρείας μετά την πρώτη τριετία.
Παράλληλα, προβλέπεται αύξηση της ετήσιας οικονομικής ενίσχυσης από τα 300 στα 400 ευρώ, για όσους πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις. Πρόκειται για παρεμβάσεις με σημασία, εφόσον προχωρήσουν όπως παρουσιάζονται. Δεν είναι, όμως, όλες οι ενισχύσεις για όλους.
Το μεγάλο πρόβλημα βρίσκεται αλλού.
Περισσότεροι από τους μισούς συνταξιούχους παίρνουν έως 940 ευρώ καθαρά. Και εκατοντάδες χιλιάδες προσπαθούν να επιβιώσουν με ακόμη λιγότερα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, η μέση κύρια σύνταξη διαμορφώνεται μόλις στα 815,13 ευρώ καθαρά.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ήδη πληρώσει μια ζωή εισφορές. Δεν ζητούν ελεημοσύνη. Ζητούν να μπορούν να ζουν χωρίς να χρειάζεται να διαλέγουν ανάμεσα στο φαρμακείο, στο σούπερ μάρκετ και στον λογαριασμό του ρεύματος.
Και κάπου εδώ τελειώνουν οι πανηγυρισμοί.
Γιατί το κράτος μπορεί να μετράει τις αυξήσεις σε εκατομμύρια ευρώ, αλλά ο συνταξιούχος μετράει πόσες ημέρες θα αντέξει μέχρι την επόμενη πληρωμή.
Και όσο αυτή η απόσταση παραμένει τόσο μεγάλη, τα νούμερα θα εντυπωσιάζουν μόνο εκείνους που δεν χρειάζεται να ζήσουν με αυτά.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
