Το πόσο μεγάλος είσαι δεν φαίνεται μόνο από τα λεφτά που έχεις, τις γνωριμίες σου ή την καρέκλα στην οποία κάθεσαι. Φαίνεται κυρίως από τον τρόπο που αντιμετωπίζεις εκείνον που δεν έχει ούτε εξουσία ούτε κάποιο συμφέρον να σου προσφέρει.
Και πιστέψτε μας, ειδικά στους κύκλους της εξουσίας, των επιχειρήσεων και των ΜΜΕ, αυτό μόνο αυτονόητο δεν είναι.
Το βράδυ του Σαββάτου βρεθήκαμε στο Posidonio, εκεί όπου ο Θοδωρής Φέρρης συνεχίζει για ακόμη έναν χειμώνα να σαρώνει, επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της αθηναϊκής νύχτας.
Εκεί διακρίναμε και τον Γιάννη Κουρτάκη. Τον ισχυρό εκδότη των «Παραπολιτικών», που έχει καταφέρει να αποκτήσει σημαντικό βάρος και επιρροή στον χώρο της ενημέρωσης.
Δεν θα σταθούμε, όμως, στην εκδοτική του δύναμη. Αυτή είναι γνωστή.
Θα σταθούμε σε κάτι πολύ πιο απλό, το οποίο παρατηρήσαμε με τα ίδια μας τα μάτια.
Στη συμπεριφορά του απέναντι στον κόσμο.
Τον παρακολουθήσαμε διακριτικά για αρκετή ώρα. Και είδαμε πως όποιος τον πλησίαζε για να τον χαιρετήσει, όποιος ήθελε να ανταλλάξει μαζί του δυο κουβέντες, συναντούσε έναν άνθρωπο ευγενικό, χαμογελαστό, χωρίς την παραμικρή διάθεση να δείξει ότι είναι κάτι παραπάνω από τους υπόλοιπους.
Καθόλου απόμακρος. Καθόλου υπερόπτης.
Ένα με τον κόσμο. Και κυρίως με τον απλό κόσμο.
Και εδώ βρίσκεται όλη η ουσία.
Γιατί σε αυτή τη χώρα έχουμε δει πολλά. Έχουμε δει ανθρώπους που απέκτησαν δύο ισχυρές γνωριμίες, έβγαλαν μερικά χρήματα, πήραν μια καρέκλα ή έναν τίτλο και ξαφνικά άρχισαν να συμπεριφέρονται λες και τους ανήκει ολόκληρη η Ελλάδα.
Ξέχασαν από πού ξεκίνησαν, ποιοι ήταν δίπλα τους και, το χειρότερο, έπαψαν να λένε ακόμη και μια απλή καλησπέρα σε ανθρώπους που μέχρι χθες γνώριζαν.
Και το πιο αστείο; Πολλοί από αυτούς δεν διαθέτουν ούτε το ένα δέκατο της δύναμης που έχει σήμερα ο Γιάννης Κουρτάκης.
Πριν από λίγο καιρό είχαμε γράψει για την ιδιαίτερη σχέση του με τη νύχτα. Για το γεγονός ότι γνωρίζει τους ανθρώπους της, διατηρεί επαφές και, όπως έχουμε αναφέρει, έχει στηρίξει αρκετούς από αυτούς χωρίς να επιδιώκει να το διαφημίσει.
Δεν χρειάζεται να ξαναγράψουμε τα ίδια.
Το περασμένο Σάββατο είχαμε μπροστά μας μια διαφορετική εικόνα, που έρχεται να συμπληρώσει όσα είχαμε επισημάνει.
Έναν άνθρωπο που, παρά την ισχύ που έχει αποκτήσει, δεν αισθάνεται την ανάγκη να σηκώνει τείχη ανάμεσα στον ίδιο και στους υπόλοιπους.
Και αυτό έχει τη σημασία του.
Γιατί είναι εύκολο να δείχνεις μεγάλος όταν βρίσκεσαι ανάμεσα σε μεγάλους. Το δύσκολο είναι να μη μικραίνεις τον άλλον όταν δεν έχει τη δική σου δύναμη.
Αυτό κρατήσαμε από την παρουσία του Γιάννη Κουρτάκη στο Posidonio.
Και σε μια εποχή που ορισμένοι καβαλάνε το καλάμι πριν καλά καλά αποκτήσουν λόγο να το κάνουν, τέτοιες συμπεριφορές αξίζουν αναφοράς.
Γιατί η πραγματική ισχύς δεν χρειάζεται ούτε ύφος ούτε επίδειξη.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
