Ξεχάστε τα προγράμματα που βγαίνουν με το χρονόμετρο. Τα τραγούδια που επιλέγονται με βάση τα views. Και τους καλλιτέχνες που ανεβαίνουν στην πίστα, λένε τα δικά τους και φεύγουν, λες και ο κόσμος από κάτω είναι απλώς διακοσμητικός.
Στο Eliott Music House, στο Κολωνάκι, η Πέμπτη παίζεται αλλιώς.
Ο Άγγελος Διονυσίου, ο Θάνος Τζάνης και η Χρύσα Μαλακόζη δεν ποντάρουν σε μια αποστειρωμένη παράσταση. Ποντάρουν σε κάτι που η αθηναϊκή νύχτα, μέσα στην υπερβολική της προσπάθεια να γίνει μοντέρνα, κινδυνεύει να ξεχάσει.
Το πραγματικό γλέντι!
Εκείνο που ο τραγουδιστής δεν αντιμετωπίζει τον πελάτη σαν πορτοφόλι. Τον κοιτάζει, τον ακούει, πιάνει τον παλμό του. Και το πρόγραμμα δεν είναι ευαγγέλιο. Μπορεί να αλλάξει επειδή μια παρέα άναψε, επειδή ένα τραγούδι ξεσήκωσε τα τραπέζια, επειδή η βραδιά πήρε φωτιά.
Άλλωστε, ο Διονυσίου κουβαλάει ένα όνομα που δεν χτίστηκε με αλγόριθμους. Ο Τζάνης ξέρει να ανεβάζει τις στροφές και η Μαλακόζη προσθέτει τη δική της δυναμική.
Τρεις διαφορετικές παρουσίες, με κοινό παρονομαστή τον κόσμο.
Και μην υποτιμάτε την επιλογή της ημέρας.
Πέμπτη. Στην καρδιά του Κολωνακίου. Εκεί όπου δεν αρκεί να ανάψεις προβολείς και να βάλεις μια ακριβή ταμπέλα για να γεμίσεις τραπέζια.
Χρειάζεται να δώσεις στον άλλον λόγο να σηκωθεί από τον καναπέ του. Και, κυρίως, λόγο να ξανάρθει.
Αυτό επιχειρεί το Eliott. Να θυμίσει πως η καλή διασκέδαση δεν κατασκευάζεται σε γραφεία, δεν μετριέται σε likes και δεν υπακούει σε playlists.
Γιατί η νύχτα δεν ανήκει σε εκείνον που κρατάει το μικρόφωνο. Ανήκει σε εκείνον που πληρώνει για να περάσει καλά.
Και στο Eliott, κάθε Πέμπτη, αυτός έχει τον τελευταίο λόγο.
