Παλιά, για να βγεις ραντεβού, χρειαζόσουν διάθεση, λίγο φλερτ και μερικά χρήματα στην τσέπη. Σήμερα, στην Ελλάδα του 2026, καλό είναι να έχεις κάνει πρώτα και τον λογαριασμό.
Γιατί μπορεί ο έρωτας να μην αγοράζεται, αλλά η έξοδος κοστίζει. Και όταν ο μισθός τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας, ακόμη και μια γνωριμία αρχίζει να περνάει από το ταμείο.
Τα στοιχεία της Deutsche Bank, που παρουσιάζει το Euronews, είναι αποκαλυπτικά.
Η Αθήνα βρίσκεται στην 23η θέση μεταξύ 27 ευρωπαϊκών πόλεων ως προς το ονομαστικό κόστος ενός λεγόμενου «φθηνού ραντεβού», με το σχετικό καλάθι να φτάνει τα 222 ευρώ. Σε αυτό περιλαμβάνονται γεύμα, καφέδες, κινηματογράφος, μετακινήσεις, κρασί αλλά και αγορές ρούχων.
Μέχρι εδώ, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι υπάρχουν και χειρότερα. Στη Γενεύη το αντίστοιχο ποσό φτάνει τα 407 ευρώ και στη Ζυρίχη τα 400.
Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια που αλλάζει ολόκληρη την εικόνα. Ο μισθός.
Στην Αθήνα, τα 222 ευρώ αντιστοιχούν στο 19,6% του εκτιμώμενου μέσου καθαρού μηνιαίου μισθού των 1.132 ευρώ. Είναι το υψηλότερο ποσοστό από τις 27 πόλεις της έρευνας.
Στη Ζυρίχη, αντίθετα, το ακριβότερο ονομαστικά ραντεβού απορροφά μόλις το 5,6% του μισθού.
Δηλαδή, ο Ελβετός πληρώνει περισσότερα στο ταμείο, αλλά ο Έλληνας ματώνει περισσότερο στην τσέπη.
Και αυτή είναι η πραγματική είδηση. Όχι ότι η Αθήνα είναι η ακριβότερη πόλη της Ευρώπης. Δεν είναι. Αλλά ότι, σε σχέση με την αγοραστική δύναμη, βρίσκεται στην πιο δυσμενή θέση της συγκεκριμένης κατάταξης.
Βεβαίως, τα 222 ευρώ δεν αποτελούν το υποχρεωτικό κόστος μιας απλής εξόδου για δύο. Ο δείκτης περιλαμβάνει ακόμη και ρούχα. Όμως η σύγκριση παραμένει αποκαλυπτική για την πίεση που δέχεται το ελληνικό εισόδημα.
Γιατί ο νέος άνθρωπος δεν έχει μόνο να πληρώσει ένα δείπνο. Έχει ενοίκιο, λογαριασμούς, σούπερ μάρκετ, βενζίνη. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά προσπαθεί να χωρέσει και την προσωπική του ζωή.
Το πιο ανησυχητικό; Η οικονομική στενότητα δεν περιορίζει μόνο τις εξόδους. Σύμφωνα με έρευνες που επικαλείται το δημοσίευμα, η εργασιακή ανασφάλεια και η ανεργία συνδέονται αρνητικά ακόμη και με την προοπτική δημιουργίας σχέσης.
Φτάσαμε, δηλαδή, στο σημείο να μην υπολογίζουμε μόνο αν μπορούμε να συντηρήσουμε ένα σπίτι ή μια οικογένεια, αλλά ακόμη και αν μας παίρνει οικονομικά να ξεκινήσουμε μια σχέση.
Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί οι νέοι δυσκολεύονται να κάνουν σχέδια για το αύριο. Όταν ακόμη και το πρώτο ραντεβού μπαίνει στον προϋπολογισμό, κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά με τους μισθούς αυτής της χώρας.
