Η Στέλλα Καλλή είναι ξανά για τα καλά μέσα στα πράγματα. Και η επιστροφή της στην πρώτη γραμμή της νυχτερινής Αθήνας δεν έγινε ούτε απότομα ούτε τυχαία.
Το νήμα περνάει μέσα από τον Θοδωρή Φέρρη. Από την επανεκτέλεση του «Πλάτης», που την έφερε ξανά δυνατά στο προσκήνιο, μέχρι τη σημερινή κοινή παρουσία τους στο Posidonio.
Η γνωστή τραγουδίστρια κάθισε απέναντι από τον Παναγιώτη Σίμο στο «Daily Kous Kous» και μίλησε πραγματικά για όλους και για όλα. Για την καριέρα της, την απόφαση να εξαφανιστεί από την πρώτη γραμμή, την ψυχανάλυση, τον Φοίβο, τον Γιάννη Πάριο, τις φιλίες, τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και για τον άνθρωπο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μεγάλη επιστροφή της.
Και εκεί η Στέλλα Καλλή ήταν ξεκάθαρη:
«Τον Θοδωρή τον ευγνωμονώ και θα τον ευγνωμονώ για πάντα».
Μια κουβέντα που έχει τη δική της βαρύτητα. Γιατί σήμερα η Στέλλα Καλλή βρίσκεται ξανά σε μεγάλη αθηναϊκή πίστα, δίπλα στον Θοδωρή Φέρρη, κάθε Παρασκευή και Σάββατο στο Posidonio.
Πριν φτάσει όμως στο σήμερα, χρειάστηκε να περάσει από μια περίοδο κατά την οποία τα άφησε όλα πίσω της.
Ξεκίνησε το 2005 και, όπως περιέγραψε, ύστερα από 12 χρόνια στην πρώτη γραμμή έφτασε στο σημείο μηδέν.
«Το 2017 ένιωσα αυτό το “μπαμ”, αυτό το σοκ που με έκανε να πω: “Τέλος, σταματάω. Θέλω να φύγω από όλο αυτό”. Ξεχείλισε απλά το ποτήρι».
Και η επόμενη φράση της εξηγεί ίσως καλύτερα από οτιδήποτε άλλο εκείνη την απόφαση:
«Το 2017 έφυγα γιατί ένιωθα ότι έπρεπε να με βρω, να με ξαναβρώ».
Σημαντικό κομμάτι αυτής της προσωπικής διαδρομής υπήρξε και η ψυχανάλυση. Η ίδια αποκάλυψε ότι κάνει εδώ και πολλά χρόνια, εξηγώντας πως τη βοήθησε να διαχειριστεί το άγχος και το στρες και να οδηγηθεί σε μεγαλύτερη ηρεμία.
«Είμαι ένας άνθρωπος που κάνω πολλή υπομονή μέχρι να κάνω το “μπαμ”. Είμαι πάρα πολύ συνεπής και σωστή. Θέλω τα πράγματα να πάνε σε μία ροή», είπε χαρακτηριστικά.
Η συζήτηση με τον Παναγιώτη Σίμο γύρισε και αρκετά χρόνια πίσω. Στην πρώτη μεγάλη επιτυχία της, στη συνεργασία με τον Γιάννη Πάριο, αλλά και σε ένα τηλεφώνημα που δύσκολα ξεχνιέται.
Ήταν το 2009 όταν την κάλεσε ο Φοίβος.
Για μια νέα τραγουδίστρια που προσπαθούσε τότε να βρει τη θέση της στο τραγούδι, εκείνο το τηλεφώνημα ήταν τεράστια υπόθεση. Η ίδια θυμήθηκε τον ενθουσιασμό της και το πώς φώναζε μέσα στο σπίτι όταν συνειδητοποίησε τι συνέβαινε.
Μίλησε ακόμη για τη νύχτα και όσα έχει ζήσει μέσα σε αυτή, σημειώνοντας πως όλα αυτά τα χρόνια δεν την ενόχλησε ποτέ κανένας πελάτης.
Αλλά και όταν η κουβέντα πέρασε στις προσωπικές σχέσεις, η Στέλλα Καλλή έδειξε πως λειτουργεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο: λίγοι άνθρωποι, δοκιμασμένοι στον χρόνο και καινούργιοι μόνο όταν αισθανθεί ότι αξίζουν πραγματικά μια θέση στη ζωή της.
«Έχω τις ίδιες φίλες που είχα και τότε και προσθέτω και καινούργιες, όταν αισθανθώ ότι αυτός ο άνθρωπος αξίζει να μπει στη ζωή μου. Οι σχέσεις είναι πάρε-δώσε. Παίρνω και δίνω. Είμαι πολύ δοτική και αγαπάω πολύ τους ανθρώπους που έχω στη ζωή μου».
Η ουσία, ωστόσο, βρίσκεται στο σήμερα.
Η Στέλλα Καλλή επέστρεψε. Και αυτή τη φορά επέστρεψε κανονικά.
Το «Πλάτης» λειτούργησε ως η δυνατή υπενθύμιση, ο Θοδωρής Φέρρης έπαιξε τον δικό του καθοριστικό ρόλο και πλέον οι δυο τους μοιράζονται και την ίδια πίστα στο Posidonio.
Μετά από χρόνια απόστασης, προσωπικής αναζήτησης και μιας συνειδητής επιλογής να απομακρυνθεί από όλα, η Στέλλα Καλλή βρίσκεται ξανά εκεί όπου την είχαμε συνηθίσει: μέσα στο παιχνίδι.
Και δεν ξεχνά ποιος ήταν δίπλα της σε αυτή την επιστροφή.
«Τον Θοδωρή τον ευγνωμονώ και θα τον ευγνωμονώ για πάντα».
