Πριν γίνει το όνομα που σήμερα συναντάς σχεδόν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, ο Σκλαβενίτης ήταν μια ιστορία επιμονής, οικογενειακών δεσμών και ανθρώπων που έμαθαν από νωρίς ότι τίποτα δεν χαρίζεται.
Η αρχή βρίσκεται στη Λευκάδα, στις πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα. Εκεί ο Γεράσιμος Σκλαβενίτης είχε χτίσει μια εμπορική δραστηριότητα με εισαγωγές ξυλείας και εξαγωγές κρασιού. Μια σοβαρή ζημιά σε φορτίο που προοριζόταν για το εξωτερικό, το 1936, ανέτρεψε τα πάντα. Και τότε, η οικονομική απώλεια δεν ήταν η μόνη πληγή. Η αξιοπιστία ενός εμπόρου μετρούσε όσο λίγα πράγματα.
Η οικογένεια πήρε τον δρόμο για την Αθήνα, αναζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία. Δεν πρόλαβε όμως να σταθεί. Ο πόλεμος και η Κατοχή έφεραν σκληρές δοκιμασίες, με τους γονείς να χάνονται από την πείνα και τα παιδιά να αναγκάζονται να μεγαλώσουν απότομα.
Ο Ιωάννης, μόλις 18 ετών, μπήκε στη δουλειά κρατώντας λογιστικά βιβλία σε βιοτεχνία οικιακών ειδών. Ο Σπύρος εργάστηκε όπου μπορούσε, από σαπωνοποιία μέχρι τον Ερυθρό Σταυρό. Μετά τον πόλεμο, τα δύο αδέλφια έκαναν το πρώτο τους μικρό βήμα στην Κεντρική Αγορά, πουλώντας κανναβούρι, κεχρί και βασικά είδη διατροφής.
Η συνέχεια ήρθε με τα μπαχαρικά, τα οπωροκηπευτικά και τη γνωριμία με τον Μιλτιάδη Παπαδόπουλο. Το 1954 γεννήθηκε στα Πετράλωνα η «Σκλαβενίτης & Σία», μια χονδρεμπορική επιχείρηση τροφίμων που έμελλε να εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Οι τρεις συνεργάτες είχαν όμως ήδη αντιληφθεί ότι η αγορά αλλάζει. Έτσι, σε μια εποχή που το τηλέφωνο άρχιζε να μπαίνει στα ελληνικά σπίτια, δημιούργησαν την ΤΥΛΕΞΥΠ, μια πρωτοποριακή υπηρεσία τηλεφωνικών παραγγελιών. Με χαμηλές τιμές και διανομή ειδών πρώτης ανάγκης, η ιδέα βρήκε ανταπόκριση και άνοιξε τον δρόμο για το επόμενο βήμα.
Τη δεκαετία του ’60 μπήκε στη ζωή των Αθηναίων το πρώτο σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτης. Ένα μεγάλο για τα δεδομένα της εποχής κατάστημα, με περίπου 2.000 τ.μ. χώρου πώλησης, που έφερε νέα λογική στο καθημερινό ψώνισμα. Τιμές χαμηλές, γεμάτα ράφια, καλή εξυπηρέτηση και μια απλή υπόσχεση: «Τόσο φθηνά, όσο πουθενά».
Ο κόσμος το αγκάλιασε. Ακολούθησαν νέα καταστήματα στο Περιστέρι και στα Καμίνια, ενώ στην επιχείρηση μπήκε και ο τρίτος αδελφός, ο Νάσος, αφήνοντας πίσω του τη στρατιωτική του πορεία. Η ανάπτυξη δεν έγινε με θόρυβο, ούτε με εντυπωσιακές καμπάνιες. Έγινε σταθερά, με βάση την εμπιστοσύνη του πελάτη και μια σχέση σεβασμού προς τους εργαζόμενους.
Για χρόνια ο Σκλαβενίτης κινήθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην Αττική, αλλά κατάφερε να είναι από τις πιο αποδοτικές επιχειρήσεις του κλάδου. Χωρίς τηλεοπτικές διαφημίσεις, χωρίς μεγάλα λόγια και χωρίς διάθεση να παραδώσει τα κλειδιά σε κάποιον πολυεθνικό όμιλο.
Η πιο χαρακτηριστική ιστορία λέγεται πως γράφτηκε το 1999, όταν άνθρωπος της Carrefour έκανε πρόταση εξαγοράς με «λευκή επιταγή». Η απάντηση του Σπύρου Σκλαβενίτη ήταν ξεκάθαρη: η επιχείρηση δεν πωλείται.
Χρόνια μετά, η επέκταση εκτός Αττικής ήρθε μέσα από την εξαγορά του δικτύου Μαρινόπουλου και ο Σκλαβενίτης πέρασε σε μια εντελώς νέα πίστα. Παρ’ όλα αυτά, η φιλοσοφία του παρέμεινε ίδια: οικογενειακή βάση, ελληνικό πρόσημο και προσοχή σε εκείνα που τελικά κρατούν έναν πελάτη κοντά σου.
Από ένα δύσκολο ξεκίνημα στη Λευκάδα, στην Κεντρική Αγορά και από εκεί στα σύγχρονα σούπερ μάρκετ όλης της χώρας. Η διαδρομή του Σκλαβενίτη δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική επιτυχία. Είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές ελληνικές ιστορίες ανθρώπων που έπεσαν, ξανασηκώθηκαν και δεν ξέχασαν ποτέ πώς ξεκίνησαν.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
