Σήμερα το όνομα Black Coffee δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.
Στην παγκόσμια ηλεκτρονική σκηνή βρίσκεται στο top of the top. Είναι από εκείνα τα ονόματα που ακόμη κι αν διαθέτεις το οικονομικό μέγεθος, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορείς και να το κλείσεις.
Πρέπει να βρεις ημερομηνία, πρέπει να υπάρχει το κατάλληλο venue και, κυρίως, πρέπει το ίδιο το venue να βρίσκεται στην κατηγορία που μπορεί να υποστηρίξει ένα τέτοιο booking.
Με απλά λόγια, Black Coffee σήμερα δεν κλείνει ο καθένας.
Στην Ελλάδα, άλλωστε, η εικόνα είναι χαρακτηριστική. Το όνομά του έχει συνδεθεί με κορυφαίους προορισμούς της ηλεκτρονικής διασκέδασης, όπως το Scorpios στη Μύκονο. Εκεί όπου το παιχνίδι παίζεται πλέον σε άλλο επίπεδο, με διεθνές κοινό, μεγάλα budgets και bookings πρώτης γραμμής.
Και κάπου εδώ αποκτά πραγματικό ενδιαφέρον να γυρίσουμε το ημερολόγιο οκτώ χρόνια πίσω.
2018. Άκανθος. Παραλιακή Αθήνας.
Ο Μανώλης Μούτσος και οι άνθρωποι που βρίσκονταν τότε πίσω από το συγκεκριμένο project είχαν φέρει τον Black Coffee για ένα μεγάλο κυριακάτικο event, στις 9 Σεπτεμβρίου.
Προφανώς, ο Black Coffee του 2018 δεν ήταν ακόμη ο Black Coffee του 2026.
Δεν είχε φτάσει στο σημερινό δυσθεώρητο επίπεδο, ούτε αποτελούσε ένα booking που μπορούν να διεκδικήσουν μόνο τα πραγματικά κορυφαία venues του πλανήτη.
Αυτό, όμως, είναι και το σημαντικότερο κομμάτι της ιστορίας.
Γιατί όταν κλείνεις έναν καλλιτέχνη όταν πλέον βρίσκεται στην κορυφή, έχεις πραγματοποιήσει ένα μεγάλο booking.
Όταν τον κλείνεις πριν φτάσει εκεί, σημαίνει ότι κάτι έχεις δει.
Και ο Μανώλης Μούτσος με τον Άκανθο, όπως αποδείχθηκε στην πορεία, κάτι είχαν δει.
Είχαν διαβάσει την κίνηση του Black Coffee, τη δυναμική που αποκτούσε διεθνώς και την ανοδική πορεία ενός DJ που μερικά χρόνια αργότερα θα εξελισσόταν σε ένα από τα ισχυρότερα brands της παγκόσμιας ηλεκτρονικής μουσικής.
Γι’ αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία η σημερινή ανάρτηση του Μανώλη Μούτσου.
Ξέθαψε την αφίσα εκείνης της βραδιάς και, με αρκετή δόση σαρδόνιου χιούμορ, έγραψε:
«Όταν το 2018 κάναμε Black Coffee στον Άκανθο, ορισμένοι πίνατε φραπέ ακόμα…»
Μπορεί να το γράφει χαμογελώντας.
Οκτώ χρόνια μετά, όμως, έχει και το δικαίωμα να το γράφει.
Γιατί η συγκεκριμένη αφίσα σήμερα δεν αποτελεί μόνο μια ανάμνηση από μια δυνατή βραδιά της τότε αθηναϊκής παραλιακής.
Είναι και μια μικρή επιβεβαίωση ότι στη νύχτα το σημαντικό δεν είναι μόνο να γνωρίζεις ποιος είναι μεγάλος σήμερα. Είναι να μπορείς να βλέπεις ποιος έρχεται αύριο.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
