Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική δεν «φωνάζει»… ψιθυρίζει. Και τότε είναι που τα μηνύματα έχουν μεγαλύτερη αξία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα έχει δοθεί ένα άτυπο «σήμα περιορισμού» προς τον Άδωνι Γεωργιάδη, με στόχο να πέσουν οι τόνοι και να ελεγχθεί η ένταση στον δημόσιο λόγο. Δεν είναι μόνο η παρέμβαση του Νικήτα Κακλαμάνη, που λειτούργησε ως σαφής υπενθύμιση ορίων. Υπάρχει, όπως λένε καλά πληροφορημένες πηγές, και γραμμή από το Μέγαρο Μαξίμου για πιο «συγκρατημένη» παρουσία.
Ωστόσο, εδώ υπάρχει ένα βασικό θέμα: ο Άδωνις δεν είναι από τα πρόσωπα που μπαίνουν εύκολα σε καλούπια. Η πολιτική του ταυτότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ένταση, την ταχύτητα και τη συνεχή παρουσία.
Και ας μην ξεχνάμε κάτι ακόμη: τα media τον θέλουν. Γιατί «γράφει». Γιατί δίνει ρυθμό. Και γιατί, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς, δεν περνά απαρατήρητος.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν θα περιοριστεί.
Το ερώτημα είναι μέχρι πού μπορεί να περιοριστεί
