Στην πολιτική συμβαίνει πολλές φορές αυτό που βλέπουμε στις μεγαλύτερες μαφιόζικες ιστορίες. Εκείνος που κάνει κουμάντο για χρόνια, που πιστεύει ότι ελέγχει τους πάντες και τα πάντα, στο τέλος την πατάει από εκείνους που δεν υπολόγιζε. Από αυτούς που θεωρούσε πολύ μικρούς για να του κάνουν ζημιά.
Κάπως έτσι την πάτησε και ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς.
Δώδεκα χρόνια στο τιμόνι της Σερβίας. Ένας ολόκληρος μηχανισμός εξουσίας στα χέρια του. Και τελικά ποιοι του έκαναν τη μεγαλύτερη ζημιά; Οι φοιτητές!
Αυτοί που ξεκίνησαν από τα πανεπιστήμια, βγήκαν στους δρόμους, αμφισβήτησαν το σύστημα και έφτασαν μέχρι την κάλπη. Όχι απλώς για να διαμαρτυρηθούν, αλλά για να κερδίσουν.
Η «Φοιτητική Λίστα – Οι φοιτητές νικούν!» συγκέντρωσε, σύμφωνα με τις προκαταρκτικές εκτιμήσεις της IPSOS και του CeSID, 52,9%, με τον Βούτσιτς να περιορίζεται στο 38,8% και να παραδέχεται δημόσια την ήττα του.
Και εδώ αρχίζει το ακόμη πιο ωραίο της ιστορίας.
Ποιοι είναι αυτοί οι τύποι που κατάφεραν να τα βάλουν με έναν πολιτικό μηχανισμό δώδεκα ετών και να τον κερδίσουν;
Δεν μιλάμε για κάποιο παραδοσιακό κόμμα. Ούτε για μια παρέα επαγγελματιών πολιτικών που περίμεναν στην ουρά να πάρουν υπουργεία.
Μιλάμε για ένα σχήμα που έφτιαξαν οι φοιτητές, συγκεντρώνοντας δίπλα τους πανεπιστημιακούς, επιστήμονες, καλλιτέχνες, ακτιβιστές και προσωπικότητες με κοινωνικό εκτόπισμα.
Ανάμεσα στα ονόματα που αναφέρονται στη λίστα των υποψηφίων βρίσκεται και ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα. Ο θρύλος του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο άλλοτε μεγάλος άσος του Παναθηναϊκού, ένα πρόσωπο με τεράστια αναγνώριση στη Σερβία.
Η συμμετοχή του δείχνει ότι το εγχείρημα δεν περιορίστηκε στα αμφιθέατρα.
Η σπίθα είχε ανάψει τον Νοέμβριο του 2024, με την τραγωδία στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ και τους 16 νεκρούς.
Από εκεί ξεκίνησε το ξήλωμα. Πρώτα οι διαμαρτυρίες, μετά οι καταγγελίες για διαφθορά και αδιαφάνεια, στη συνέχεια η μαζική αμφισβήτηση της κυβέρνησης.
Μέχρι που φτάσαμε στην 25η Οκτωβρίου 2026.
Και ο Βούτσιτς αναγκάστηκε να παραδεχτεί αυτό που μέχρι πριν από λίγο καιρό φαινόταν αδιανόητο: ότι έχασε.
Μόνο που αυτή η ιστορία δεν αφορά αποκλειστικά τη Σερβία.
Η ανατροπή έρχεται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία για ολόκληρη την Ευρώπη.
Από τη Γαλλία και την Ιταλία μέχρι το Βέλγιο, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Αλβανία, νέοι άνθρωποι και φοιτητές έχουν ξεχυθεί στους δρόμους.
Άλλοι φωνάζουν για την ακρίβεια, άλλοι για τα ενοίκια που έχουν ξεφύγει, άλλοι για την παιδεία, τους μισθούς και την έλλειψη προοπτικής.
Υπάρχει, όμως, ένας κοινός παρονομαστής: μια γενιά που βλέπει το μέλλον της να στενεύει και δεν δέχεται πλέον να παρακολουθεί αμίλητη.
Στη Σερβία αυτή η δυσαρέσκεια έφτασε μέχρι την εκλογική ανατροπή. Και το γεγονός αυτό αποκτά ξεχωριστή σημασία σε μια Ευρώπη όπου οι κοινωνικές εντάσεις μεγαλώνουν.
Προσθέστε τώρα και το γεωπολιτικό παιχνίδι.
Η Ρωσία του Πούτιν, η Κίνα και η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθούν τις εξελίξεις στο Βελιγράδι. Η Σερβία διατηρεί σχέσεις και με τις τρεις πλευρές, ενώ το Κόσοβο παραμένει ένα από τα πιο δύσκολα ανοιχτά ζητήματα των Βαλκανίων.
Όποιος αναλάβει την επόμενη ημέρα θα βρεθεί μπροστά σε αποφάσεις που δεν λύνονται με συνθήματα.
Γιατί η Φοιτητική Λίστα μπορεί να κέρδισε τις εκλογές, αλλά τώρα θα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να κυβερνήσει.
Και αν υπάρχει ένα πολιτικό δίδαγμα από όσα συνέβησαν στη Σερβία, είναι το εξής:
Όσο ψηλά κι αν έχει φτάσει κάποιος, όσο ισχυρός κι αν αισθάνεται, καλό είναι να μην υποτιμά ποτέ εκείνους που βρίσκονται απέναντί του.
Ο Βούτσιτς είχε απέναντί του φοιτητές.
Και αυτοί του πήραν την πολιτική παρτίδα μέσα από τα χέρια.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
