Ο Αντώνης Σαμαράς δεν άνοιξε πλήρως τα χαρτιά του.
Αλλά όποιος άκουσε προσεκτικά την ομιλία του στο Ηράκλειο της Κρήτης, κατάλαβε.
Κάτι ετοιμάζεται.
Και δεν είναι μικρό.
Ο πρώην πρωθυπουργός, μιλώντας στην εκδήλωση του think tank «Το Νόημα – Κρήτη», άφησε όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για τις επόμενες πολιτικές του κινήσεις. Δεν είπε καθαρά «φτιάχνω κόμμα». Δεν το έκλεισε όμως ούτε για ένα δευτερόλεπτο.
Αντιθέτως, η φράση του ήταν από εκείνες που γράφουν πολιτικό τίτλο:
«Έχω πάρει τις αποφάσεις μου και θα τις ανακοινώσω όταν και όπως πρέπει».
Αυτό είπε.
Και το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκροτήματα.
Ο Σαμαράς εμφανίστηκε σαν άνθρωπος που έχει ακούσει τον κόσμο, έχει ζυγίσει τα δεδομένα και πλέον δεν βρίσκεται στη φάση της σκέψης. Βρίσκεται στη φάση της αναμονής. Του σωστού χρόνου.
Και αυτό, στην πολιτική, έχει τη σημασία του.
«Μου λένε: έφτασες 75, γιατί δεν κάθεσαι ήσυχος;», είπε ο πρώην πρωθυπουργός.
Και απάντησε με τον δικό του τρόπο:
«Στους αγώνες για την πατρίδα δεν υπάρχει σύνταξη».
Εκεί ήταν όλο το ζουμί.
Ο Σαμαράς δεν μίλησε σαν συνταξιούχος της πολιτικής. Μίλησε σαν παίκτης που δηλώνει παρών.
Με σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, με αιχμές για την οικονομία, τα εθνικά θέματα, το μεταναστευτικό, τη Δικαιοσύνη, αλλά και με ευθεία αναφορά στο μεγάλο κενό εκπροσώπησης που, όπως είπε, υπάρχει σήμερα στον χώρο της Κεντροδεξιάς.
Η πιο βαριά πολιτική του φράση ήταν αυτή:
«Η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη έχει μείνει χωρίς εκπροσώπηση».
Αυτό δεν ήταν απλή διαπίστωση.
Ήταν πολιτικό σήμα.
Ο πρώην πρωθυπουργός επιτέθηκε προσωπικά και στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στον Αλέξη Τσίπρα, υποστηρίζοντας πως οι δύο τους μοιάζουν πολύ περισσότερο απ’ όσο φαίνεται.
«ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος», είπε χαρακτηριστικά, ενώ υποστήριξε πως Μητσοτάκης και Τσίπρας έχουν υιοθετήσει τη woke ατζέντα.
Για τον Τσίπρα είπε ότι εργαλειοποιεί φορτισμένα ιστορικά σύμβολα.
Για τον Μητσοτάκη είπε ότι έχει μετατρέψει τη Νέα Δημοκρατία σε κόμμα του ενός.
Και για τη σημερινή ΝΔ, η φράση του ήταν ακόμη πιο σκληρή:
«Αυτή είναι η σημερινή Νέα Δημοκρατία του ενός. Τέτοια κατάντια».
Στα εθνικά θέματα, ο Σαμαράς εμφανίστηκε απόλυτος.
Είπε όχι στην πολιτική του κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία, ζήτησε σκληρή στάση, ακόμη και βέτο στο ΝΑΤΟ, ενώ προειδοποίησε ότι η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί τώρα, πριν να είναι αργά.
Στην οικονομία μίλησε για «πεταμένα λεφτά», αδιαφάνεια και πόρους που δεν φτάνουν στους μικρομεσαίους. Πρότεινε μείωση φορολογικών συντελεστών και κατάργηση της προκαταβολής φόρου.
Όμως η ουσία της βραδιάς δεν ήταν μόνο οι προτάσεις.
Ήταν το πολιτικό μήνυμα.
Ο Σαμαράς περιέγραψε μια άλλη Ελλάδα. Την Ελλάδα της οικογένειας, της περιφέρειας, της παραγωγής, των ανθρώπων που ξυπνούν κάθε πρωί για να κρατήσουν όρθια τα σπίτια, τα μαγαζιά, τις επιχειρήσεις και τα χωράφια τους.
Μια Ελλάδα που, όπως είπε, δεν ζητά προνόμια.
Ζητά ευκαιρίες.
Δεν ζητά επιδόματα.
Ζητά προοπτική.
Και κάπου εκεί φάνηκε καθαρά ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν μιλούσε μόνο για το σήμερα.
Μιλούσε για το αύριο.
Για το αν θα υπάρξει νέος πολιτικός φορέας, δεν έδωσε ημερομηνία.
Έδωσε όμως κατεύθυνση.
«Η πολιτική, όπως και η φύση, όπως και η ιστορία, δεν αντέχει τα κενά», είπε.
Και όταν ένας πρώην πρωθυπουργός μιλά για κενό εκπροσώπησης, για αποφάσεις που έχουν ληφθεί και για ανακοινώσεις που θα γίνουν «όταν και όπως πρέπει», τότε το μήνυμα δεν θέλει πολλή μετάφραση.
Ο Σαμαράς δεν είπε ακόμη την τελευταία λέξη.
Αλλά έκανε σαφές πως δεν έχει σκοπό να μείνει σιωπηλός.
