Ο Αντώνης Ρέμος πήγε στην Κωνσταντινούπολη, ανέβηκε στη σκηνή, τραγούδησε μπροστά σε χιλιάδες κόσμο και κάποια στιγμή αποφάσισε να κάνει και… δήλωση υψηλής διπλωματίας.
«Είμαστε ενωμένοι με τους Τούρκους» και «όλα τα άλλα είναι μ@λ@κίες», φέρεται να είπε.
Μόνο που εδώ υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα.
Γιατί όταν είσαι Έλληνας καλλιτέχνης, όταν τραγουδάς σε τουρκικό έδαφος και όταν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται διαρκώς μέσα σε ένα τοπίο απειλών, προκλήσεων και αμφισβητήσεων, δεν μπορείς να πετάς τέτοιες κουβέντες λες και μιλάς σε παρέα μετά τα μπουζούκια.
Δεν είμαστε σε ουδέτερο γήπεδο.
Απέναντι υπάρχει μια Τουρκία που μιλά για «Γαλάζια Πατρίδα», που αμφισβητεί, που προκαλεί, που επενδύει σε εξοπλισμούς και που κατά καιρούς έχει χρησιμοποιήσει ρητορική απειλών απέναντι στην Ελλάδα.
Άρα όχι, «όλα τα άλλα» δεν είναι μ@λ@κίες.
Είναι εθνικά θέματα.
Είναι κυριαρχικά δικαιώματα.
Είναι νησιά.
Είναι ιστορία.
Είναι πατρίδα.
Και αυτά δεν μπαίνουν κάτω από την ανάγκη να ακουστεί ωραία μια ατάκα πάνω στη σκηνή.
Το μήνυμα της ειρήνης είναι σεβαστό. Η τέχνη μπορεί να ενώνει λαούς. Αλλά άλλο πράγμα το «θέλουμε ειρήνη» και άλλο πράγμα να μηδενίζεις, με μία πρόχειρη κουβέντα, ένα ολόκληρο γεωπολιτικό τοπίο.
Ο Αντώνης Ρέμος είναι μεγάλος καλλιτέχνης. Ακριβώς γι’ αυτό όμως θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός. Γιατί όσο μεγαλύτερο είναι το όνομα, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ευθύνη.
Πάνω από τις συναυλίες, τις δουλειές, τις συνεργασίες και την προσωπική τσέπη, υπάρχει κάτι πολύ πιο σοβαρό:
η πατρίδα.
Και σε τέτοια θέματα, οι λέξεις δεν είναι διασκέδαση. Είναι θέση.
TSIPAS BLOG – ΓIA NA ΞΕΡΕΤΕ
