Υπάρχουν πόλεμοι που κλείνουν σύνορα. Και υπάρχουν πόλεμοι που κλείνουν… ουρανούς.
Στον Περσικό Κόλπο, με την ένταση στη Μέση Ανατολή να ανεβαίνει και τις πτήσεις γραμμής να «παγώνουν», όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα ψάχνουν το πιο γρήγορο “exit”.
Και αυτό το exit —όπως φαίνεται— κοστίζει χρυσάφι.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταφέρονται από ανθρώπους της αγοράς των private flights, άτομα μεγάλης οικονομικής επιφάνειας, ανάμεσά τους και Έλληνες, αναζητούν τρόπο να φύγουν άμεσα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την ώρα που τα αεροδρόμια σε Ντουμπάι, Άμπου Ντάμπι και Σάρτζα παραμένουν κλειστά και η αβεβαιότητα κάνει το “αύριο” να μοιάζει θολό.
⸻
Η λύση λέγεται Μουσκάτ: 6 ώρες οδήγησης, ουρές χιλιομέτρων
Όπως περιγράφει ο ιδρυτής και CEO της Magna Aviation, Μίλτος Μουζάκης, το ενδιαφέρον για ιδιωτικές πτήσεις επαναπατρισμού έχει εκτοξευτεί.
Το πρόβλημα;
Ο εναέριος χώρος στο Ντουμπάι είναι κλειστός, άρα όσοι θέλουν να φύγουν αναγκάζονται να κάνουν κάτι που δεν περίμεναν ποτέ σε τέτοιες συνθήκες: να πάρουν δρόμο.
Η “δίοδος” αυτή τη στιγμή περνά από Σουλτανάτο του Ομάν και συγκεκριμένα από το αεροδρόμιο του Μουσκάτ.
Μιλάμε για περίπου 450 χιλιόμετρα από το Ντουμπάι — γύρω στις έξι ώρες οδήγησης… θεωρητικά. Γιατί πρακτικά, όπως λέγεται, στα σύνορα σχηματίζονται ουρές χιλιομέτρων.
⸻
Πάνω από 80 Έλληνες ζητούν προσφορά – “συνωστισμός” και από Ευρώπη
Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο ελληνικό.
Όσο περισσότεροι ψάχνουν θέση, τόσο περισσότερο “σφίγγει” το σύστημα.
Ο ίδιος σημειώνει πως έχουν υπάρξει κλήσεις και από Γάλλους, Άγγλους και άλλους Ευρωπαίους, κάτι που δημιουργεί μεγάλο συνωστισμό στο Μουσκάτ και ανεβάζει το κόστος λόγω ζήτησης και διαθεσιμότητας αεροσκαφών.
⸻
Το κόστος μπορεί να ξεπεράσει τις 100.000 ευρώ — αλλά όχι «300.000»
Εδώ είναι το σημείο που πονάει.
Για ένα large / heavy jet VIP, το κόστος μπορεί να ξεπεράσει τις 100.000 ευρώ, ανάλογα με τύπο αεροσκάφους, διαδρομή και αριθμό επιβατών.
Αναφέρεται μάλιστα πρόσφατη πτήση με τρεις επιβάτες που κόστισε περίπου 70.000 ευρώ.
Παράλληλα, διαψεύδονται τα σενάρια των… “μυθικών” τιμών:
«Υπάρχει μύθος για πτήσεις 300.000 ευρώ. Δεν ισχύει. Χρεώνονται βάσει ώρας πτήσης, όπως ένα ταξί», είναι το σκεπτικό που μεταφέρεται.
Με λίγα λόγια: όσο μεγαλώνει η διαδρομή, τόσο ανεβαίνει ο λογαριασμός.
⸻
Πανικός και αίσθηση εγκλωβισμού: όταν χάνεις την επιλογή, χάνεις και την ψυχραιμία
Η ουσία, όμως, δεν είναι μόνο τα λεφτά. Είναι το συναίσθημα του “δεν έχω επιλογή”.
Πολλοί —όπως περιγράφεται— δεν φεύγουν επειδή χτύπησε η πόρτα τους ο κίνδυνος. Φεύγουν επειδή χτύπησε η πόρτα τους ο πανικός.
Γιατί δεν μπορούν να πάρουν μια πτήση γραμμής και να γυρίσουν “όποτε θέλουν”.
Και το domino συνεχίζεται: υπάρχουν κλήσεις ακόμη και από Έλληνες που έμειναν αποκλεισμένοι σε Μαλδίβες, Ταϊλάνδη ή Σεϋχέλλες, επειδή η επιστροφή τους ήταν μέσω Ντουμπάι και ακυρώθηκε.
⸻
Στον πόλεμο, άλλοι ψάχνουν καταφύγιο. Άλλοι… ψάχνουν διάδρομο απογείωσης.
Και αν κάτι αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, είναι πως σε περιόδους κρίσης η ασφάλεια γίνεται το πιο ακριβό εισιτήριο.
