Στην Πάτρα το έχουμε ξαναδεί το έργο.
Κάθε τόσο εμφανίζεται ένας «επενδυτής». Μετά ένας δεύτερος. Μετά ένα fund. Μετά ένα σχήμα. Μετά ένα μεγάλο όνομα που «έρχεται». Και στο τέλος;
Στο τέλος, οι επενδυτές μένουν μόνο στα λόγια.
Για να κρατήσουμε την πραγματική εικόνα, η Παναχαϊκή δεν έφτασε τυχαία εδώ. Εδώ και πολλά, πολλά χρόνια έχει χάσει την έλξη της. Έχει χάσει τη ζέση της. Έχει πάψει να βρίσκεται στο επίκεντρο της πόλης όπως παλιά.
Και αυτό είναι το πιο σκληρό: σήμερα, με την Παναχαϊκή δεν ασχολείται σχεδόν κανείς όπως θα έπρεπε.
Μπορεί να γράφονται πολλά. Μπορεί να ακούγονται ονόματα, σενάρια, επαφές, επενδυτικά σχήματα. Όμως η πραγματικότητα παραμένει η ίδια: κανένας μεγάλος και πραγματικά σοβαρός επιχειρηματίας δεν έχει πάρει στα χέρια του την Παναχαϊκή.
Και γιατί να το κάνει;
Βλέπουν μια ομάδα που μοιάζει να μην μπορεί να βγάλει άκρη. Μια ομάδα που κουβαλάει χρόνια προβλήματα, φθορά, απογοητεύσεις και χαμένες ευκαιρίες. Λες και υπάρχει μια κατάρα πάνω από το κλαμπ.
Στις άλλες ομάδες κάτι ακούς. Κάτι κινείται. Κάτι αλλάζει. Κάποιος εμφανίζεται, κάποιος βάζει χρήμα, κάποιος χτίζει.
Στην Παναχαϊκή, όμως, κάθε φορά ξεκινάει μια κουβέντα με μεγάλες προσδοκίες και καταλήγει στο ίδιο σημείο: στην αναμονή.
Μακάρι αυτή τη φορά να είναι διαφορετικά.
Αλλά στην Πάτρα έχουμε μάθει πλέον να κρατάμε μικρό καλάθι.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
