Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση βρέθηκε μέσα σε λίγες ώρες με την πλάτη στον τοίχο εξαιτίας των εξελίξεων στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Καταγράφηκαν οι παραιτήσεις των Γιάννη Κεφαλογιάννη, Κώστα Τσιάρα και Δημήτρη Βαρτζόπουλου, ακολούθησε ανασχηματισμός-εξπρές με την είσοδο των Μαργαρίτη Σχοινά, Μακάριου Λαζαρίδη και Ευάγγελου Τουρνά, ενώ στη συνέχεια ήρθαν και οι αποχωρήσεις του Κώστα Σκρέκα από τη θέση του γραμματέα της ΝΔ και του Νότη Μηταράκη από τον ρόλο του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. Η ίδια η αντιπολίτευση μίλησε ανοιχτά για κυβέρνηση που δεν σώζεται με ανασχηματισμούς, με το ΠΑΣΟΚ να λέει ότι «κανένας ανασχηματισμός δεν μπορεί να διασώσει την κυβέρνηση» και τον ΣΥΡΙΖΑ να επιμένει ότι «το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο Μητσοτάκης».
Και όμως, μέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό, δεν άνοιξε ρουθούνι στην κεντρική δημόσια σφαίρα όσο θα περίμενε κανείς. Δεν είδαμε την ίδια ένταση, την ίδια εμμονή, το ίδιο κυνηγητό λεπτό προς λεπτό, την ίδια τηλεοπτική φρενίτιδα που θα ταίριαζε σε μια υπόθεση με τόσο βαρύ πολιτικό φορτίο και τόσο σοβαρές θεσμικές προεκτάσεις. Το θέμα είναι προφανώς μεγάλο, αλλά η αίσθηση που έμεινε είναι ότι η πολιτική φωτιά δεν μετατράπηκε σε καθολικό επικοινωνιακό πανικό ανάλογο της βαρύτητάς της. Αυτό είναι εκτίμηση, αλλά πατά πάνω στο γεγονός ότι οι εξελίξεις ήταν ακραίες για τα κυβερνητικά δεδομένα: τρεις παραιτήσεις, άμεσες αντικαταστάσεις και αναταράξεις και στο κομματικό επίπεδο.
Από την άλλη πλευρά, η υπόθεση της Ιωάννας Τούνη πήρε φωτιά σχεδόν ακαριαία. Το βίντεο στο οποίο εμφανίζεται να ζητά να απομακρυνθεί από νυχτερινό χώρο ο άνδρας που είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως στην υπόθεση revenge porn έγινε αμέσως αντικείμενο έντονης αναπαραγωγής, ενώ στη συνέχεια η ίδια συνελήφθη μετά από μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση επειδή ανέβασε φωτογραφία του συγκεκριμένου προσώπου. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, πήγε μόνη της στο ΑΤ Λευκού Πύργου και αφέθηκε ελεύθερη με εντολή εισαγγελέα.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το σημείο της σύγκρουσης που μπορεί να στηρίξει ένα δυνατό άρθρο: σε μια χώρα όπου μια υπόθεση που αγγίζει τον πυρήνα της εξουσίας, με υπουργούς να παραιτούνται και το κυβερνητικό σχήμα να αλλάζει υπό πίεση, δεν προκαλεί την ίδια κοινωνική και επικοινωνιακή έκρηξη, ενώ ένα περιστατικό γύρω από ένα νυχτερινό κέντρο, ένα story και μια σύλληψη influencer μετατρέπεται σε πρώτο θέμα παντού, από sites μέχρι εκπομπές. Τα δημοσιεύματα για την Τούνη εξαπλώθηκαν μέσα σε λίγες ώρες σε όλο το μιντιακό φάσμα, με συνεχή αναπαραγωγή της είδησης για τη σύλληψη, την αποχώρησή της από το τμήμα και τις νέες αναρτήσεις της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η υπόθεση της Τούνη δεν έχει ειδησεογραφικό ενδιαφέρον. Έχει, και μάλιστα μεγάλο, γιατί κουβαλά έντονο συναισθηματικό φορτίο, αναγνωρισιμότητα και μια ιστορία που έχει απασχολήσει για χρόνια τη δημόσια συζήτηση. Όμως η σύγκριση παραμένει αμείλικτη: όταν η πολιτική κρίση μοιάζει να περνά σχεδόν «θεσμικά», ενώ η lifestyle επικαιρότητα εκρήγνυται με ρυθμούς εθνικού συναγερμού, τότε κάτι λέει αυτό για τις προτεραιότητες του δημόσιου χώρου.
Με απλά λόγια, η εικόνα που σχηματίζεται είναι σκληρή: το Μαξίμου τρέμει από μια υπόθεση που αγγίζει την καρδιά της κυβέρνησης, αλλά το απόλυτο μιντιακό σοκ το προκαλεί αλλού η επικαιρότητα. Και αυτό ακριβώς είναι το σχόλιο της εποχής: σε μια χώρα με τόσο βαριά πολιτικά μέτωπα, πολλές φορές ο μεγαλύτερος θόρυβος δεν γίνεται εκεί όπου παίζεται η ουσία, αλλά εκεί όπου υπάρχει πιο εύκολη κατανάλωση, πιο άμεσο θέαμα και πιο γρήγορο τηλεοπτικό αντανακλαστικό.
