Στην τηλεόραση, όπως και στη ζωή, υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Και όταν κάποιος τις ξεπερνά, έρχεται η ώρα του λογαριασμού. Χωρίς εκπτώσεις, χωρίς χαριστικές εξαιρέσεις. Ακόμη κι αν πρόκειται για ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά του καναλιού. Γιατί κανείς δεν είναι αναντικατάστατος. Και κανείς δεν είναι πάνω από το μαγαζί.
Ο Σταμάτης Ζαχαρός αποτελεί παρελθόν από το One Channel. Ο ίδιος κάνει λόγο για αιφνιδιαστική και αναιτιολόγητη διακοπή της συνεργασίας του. Μόνο που είχε προηγηθεί ένα τεράστιο δημοσιογραφικό φάουλ.
Μιλώντας για την Εριέττα Μόλχο, θύμα της τραγωδίας των Τεμπών, αναρωτήθηκε στον τηλεοπτικό αέρα: «Μήπως δεν ήταν στο τρένο;». Και δεν σταμάτησε εκεί. Έφερε στη συζήτηση και τους αγνοουμένους του Πολυτεχνείου. Μια σύγκριση τουλάχιστον ατυχής, που δικαιολογημένα προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για μια συνηθισμένη τηλεοπτική αντιπαράθεση. Μιλάμε για τα Τέμπη. Μια τραγωδία που έχει πληγώσει βαθιά ολόκληρη την Ελλάδα. Για γονείς που έχασαν τα παιδιά τους, για οικογένειες που δεν θα ξαναδούν τους ανθρώπους τους, για πληγές που παραμένουν ανοιχτές.
Και όταν αγγίζεις τέτοια ζητήματα, οφείλεις να ζυγίζεις δύο και τρεις φορές την κάθε σου λέξη.
Πόσο μάλλον όταν είσαι ένα από τα δυνατά χαρτιά ενός τηλεοπτικού σταθμού. Όταν γνωρίζεις ότι τα φώτα είναι στραμμένα πάνω σου και ότι μια κουβέντα σου μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να κάνει τον γύρο της Ελλάδας.
Ο Ζαχαρός αναγνώρισε το λάθος του και ζήτησε δημόσια συγγνώμη. Θεμιτό και σωστό. Όμως υπάρχουν φάουλ που μια συγγνώμη δεν αρκεί για να σβήσει. Και κατά την άποψή μας, το συγκεκριμένο ήταν ένα από αυτά.
Κάπου εδώ έρχεται ο Διονύσης Παναγιωτάκης.
Ένας επιχειρηματίας που δεν περιορίζει την επαφή του με την κοινωνία στους τέσσερις τοίχους ενός πολυτελούς γραφείου. Ένας άνθρωπος της αγοράς, που γνωρίζει ότι πίσω από τις τηλεθεάσεις, τα διαφημιστικά πακέτα και τα μεγάλα ονόματα υπάρχει κάτι σημαντικότερο: ο κόσμος.
Η διοίκηση του One Channel αποφάσισε να διακόψει τη συνεργασία. Δεν έχει διευκρινιστεί επισήμως εάν το συγκεκριμένο περιστατικό ήταν η αιτία. Όμως, με όσα προηγήθηκαν, η απόφαση είναι απολύτως κατανοητή. Και, κατά τη γνώμη μας, σωστή.
Γιατί το να είσαι ισχυρός παρουσιαστής δεν σημαίνει ότι έχεις λευκή επιταγή. Ούτε ότι το κανάλι οφείλει να πληρώνει το κόστος κάθε δημόσιας τοποθέτησής σου.
Ο Παναγιωτάκης δεν είχε κανέναν λόγο να βάλει ένα πρόσωπο πάνω από την εικόνα και την αξιοπιστία του σταθμού του.
Και στο τέλος της ημέρας, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Στο One Channel τα μεγάλα ονόματα έχουν την αξία τους. Αλλά μεγαλύτερη αξία έχει το ίδιο το κανάλι.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
