Όταν ο Γιάννης Μωράκης, πριν από εννέα χρόνια, ξεκίνησε το κοινό ταξίδι με την Άννα Βίσση, κανείς — μα κανείς — δεν πίστευε ότι θα έφταναν εδώ. Στην κορυφή του «Έβερεστ».
Και για να τα λέμε όπως είναι, μόνο ο Μωράκης το έβλεπε. Μόνο αυτός επέμενε να προχωρήσουν όταν ήρθαν οι κρύες νύχτες.
Κι όμως… από το επόμενο «πρωτάθλημα» δεν θα είναι μαζί. Είπαμε: οι ανατροπές θα είναι συγκλονιστικές. Οι σελίδες ξαναγράφονται από την αρχή — όπως ακριβώς συμβαίνει και στις γεωπολιτικές εξελίξεις: χθες «σύμμαχοι», σήμερα άλλοι δρόμοι, άλλη στρατηγική, άλλο timing.
Δεν χωράει αμφιβολία πως η απώλεια της Βίσση είναι τεράστια για τον Γιάννη Μωράκη. Τεράστια από όλες τις απόψεις: brand, κύρος, σταθερότητα, ασφάλεια, αποτέλεσμα. Όταν έχεις χτίσει εννέα χρόνια πάνω σε μια κορυφή, το “κενό” δεν είναι απλά κενό — είναι ολόκληρο βουνό.
Αλλά η ζωή προχωρά. Και η νύχτα δεν συγχωρεί το «μένω πίσω».
Πλέον, όλη του η προσοχή, η δυναμική, όλο του το focus στρέφεται στον Κωνσταντίνο Αργυρό.
