Η μεγάλη πολιτική μάχη των επόμενων εκλογών μπορεί να μην κριθεί ούτε στα μεγάλα συνθήματα ούτε στις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις. Μπορεί να κριθεί σε κάτι πολύ πιο απλό και καθημερινό: στο σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος και στο ενοίκιο.
Και ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται ότι το έχει αντιληφθεί.
Αυτό ήταν, άλλωστε, το πολιτικό μήνυμα που έβγαλε η συνέντευξή του στο in.gr. Πίσω από τις αναφορές στην οικονομία, στην ενέργεια, στη στέγη και στους μισθούς, διακρίνεται μια συγκεκριμένη στρατηγική: να μεταφέρει τη μεγάλη πολιτική σύγκρουση εκεί όπου σήμερα πονά περισσότερο η κοινωνία.
Στην ακρίβεια.
Η καθημερινότητα γίνεται πολιτικό πεδίο μάχης
Ο Τσίπρας επιχειρεί να χτίσει το αφήγημά του πάνω σε μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.
Ο πολίτης μπορεί να ακούει για ανάπτυξη, επενδύσεις και καλύτερους οικονομικούς δείκτες, αλλά στο τέλος του μήνα κάνει έναν πολύ διαφορετικό λογαριασμό.
Πόσο πληρώνει για τρόφιμα.
Πόσο κοστίζει το ρεύμα.
Πού έχουν φτάσει τα ενοίκια.
Και κυρίως, τι του μένει στην τσέπη αφού πληρώσει όλα τα παραπάνω.
Εκεί ακριβώς φαίνεται ότι θέλει να πατήσει πολιτικά ο Αλέξης Τσίπρας.
Η φράση του ότι «η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με pass» μόνο τυχαία δεν είναι. Επιχειρεί να διαχωρίσει τη δική του πρόταση από την πολιτική των επιδομάτων και των έκτακτων ενισχύσεων, υποστηρίζοντας ότι χρειάζεται σύγκρουση με καρτέλ, ολιγοπώλια και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Τρία μέτωπα: τρόφιμα, ρεύμα, σπίτι
Ο σχεδιασμός του φαίνεται να περιστρέφεται γύρω από τρία ζητήματα που αγγίζουν σχεδόν κάθε ελληνικό νοικοκυριό.
Τρόφιμα, ενέργεια και στέγη.
Στα τρόφιμα μιλά για έλεγχο ολόκληρης της διαδρομής «από το χωράφι στο ράφι», με ψηφιακή παρακολούθηση των τιμών και ισχυρότερη Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Στην ενέργεια βάζει ξανά στο τραπέζι τον ρόλο της ΔΕΗ και υποστηρίζει ότι το Δημόσιο διαθέτει ακόμη εργαλεία για να παρέμβει στην αγορά και να πιέσει προς τα κάτω το κόστος.
Στη στέγη, από την άλλη, θεωρεί ότι τα επιδόματα από μόνα τους δεν λύνουν το πρόβλημα. Βάζει μπροστά την αύξηση της προσφοράς κατοικιών, την αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας, τα κλειστά ακίνητα, τη βραχυχρόνια μίσθωση και την Golden Visa.
Με λίγα λόγια, προσπαθεί να παρουσιάσει ένα διαφορετικό μοντέλο: όχι μόνο περισσότερα χρήματα στην τσέπη, αλλά μικρότερο κόστος για να ζήσεις.
Το μάθημα του 2015
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη λεπτομέρεια που έχει πολιτική σημασία.
Ο Τσίπρας γνωρίζει ότι δεν μπορεί να επιστρέψει παρουσιάζοντας απλώς τον εαυτό του όπως ήταν πριν από έντεκα χρόνια.
Γι’ αυτό και η φράση του «το 2015 ήξερα τι ήθελα, τώρα ξέρω και πώς» είναι ίσως μία από τις σημαντικότερες της συνέντευξης.
Θέλει να εμφανιστεί ως ένας πολιτικός που πέρασε από την εξουσία, έκανε λάθη, έμαθε τα όρια του συστήματος και σήμερα επιστρέφει περισσότερο έμπειρος και περισσότερο συγκεκριμένος.
Το αν αυτή η εικόνα θα πείσει την κοινωνία είναι άλλη συζήτηση.
Το πολιτικό σχέδιο, όμως, αρχίζει να γίνεται ορατό.
…διά χειρός Ηλία Τσίπα
Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να έχει καταλάβει κάτι που πιθανότατα θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Η ακρίβεια μπορεί να εξελιχθεί στον μεγαλύτερο αντίπαλο της κυβέρνησης.
Γιατί όσο περνά ο χρόνος, οι εκλογές θα πλησιάζουν και η συζήτηση θα μεταφέρεται όλο και περισσότερο από τους μακροοικονομικούς αριθμούς στην πραγματική οικονομία.
Στην τσέπη.
Και εκεί ο λογαριασμός είναι πολύ πιο προσωπικός.
Ο Τσίπρας λοιπόν επιλέγει από τώρα το πεδίο στο οποίο θέλει να δώσει τη μάχη: πορτοφόλι, ακρίβεια, μισθοί, ρεύμα και στέγη.
Και αν πράγματι αυτά γίνουν τα θέματα που θα κυριαρχήσουν μέχρι να στηθούν οι κάλπες, τότε η επιλογή του μόνο τυχαία δεν είναι.
Γιατί στο τέλος, ο ψηφοφόρος μπορεί να μη θυμάται κάθε πολιτική εξαγγελία.
Θυμάται όμως πολύ καλά πόσα έδινε στο σούπερ μάρκετ, πόσο πλήρωνε το σπίτι του και πόσα του έμεναν στην τσέπη.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
