Όταν πριν από δύο χρόνια έγινε γνωστό πως ο Μάριος Ηλιόπουλος αναλαμβάνει τα ηνία της ΑΕΚ, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που απόρησαν.
Και δεν μιλάμε μόνο για Ολυμπιακούς, Παναθηναϊκούς ή ΠΑΟΚτζήδες. Ακόμη και μέσα στην ίδια την οικογένεια της ΑΕΚ υπήρχε ένα σεβαστό κομμάτι κόσμου που κρατούσε μικρό καλάθι.
Άλλοι είχαν απορίες. Άλλοι επιφυλάξεις. Άλλοι εκνευρισμό.
Το ερώτημα ήταν απλό: μπορεί αυτός ο άνθρωπος, με το δικό του στυλ, με τον δικό του τρόπο, να σηκώσει ένα τόσο μεγάλο καράβι μετά την εποχή Μελισσανίδη;
Δύο χρόνια μετά, η απάντηση ήρθε μέσα στο γήπεδο.
Η ΑΕΚ του Μάριου Ηλιόπουλου πήρε το πρωτάθλημα. Και δεν το πήρε τυχαία. Το πήρε παίζοντας ποδόσφαιρο, βγάζοντας χαρακτήρα, δείχνοντας πως πίσω από τα μεγάλα λόγια υπήρχε σχέδιο, πίστη και επιμονή.
Ο ίδιος μίλησε για «μάγκικο πρωτάθλημα», χωρίς κυκλώματα και χωρίς συστήματα. Μίλησε για βρωμιά που ξεριζώθηκε. Μίλησε για υπομονή, επιμονή, πίστη και πάθος.
Και κάπου εκεί βρίσκεται όλη η ουσία.
Γιατί στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, δεν μετράει τι λένε στην αρχή. Μετράει τι γράφει το κοντέρ στο τέλος.
Και το κοντέρ σήμερα γράφει πρωτάθλημα.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος δεν κέρδισε μόνο έναν τίτλο. Κέρδισε και μια μεγάλη μάχη αμφισβήτησης.
Απέδειξε πως το μεγάλο καράβι της ΑΕΚ όχι μόνο δεν βούλιαξε, αλλά έφτασε ξανά στην κορυφή.
Και τώρα όσοι τότε γελούσαν, κορόιδευαν ή αμφέβαλλαν, απλώς κοιτάζουν.
ΤΣΙΠΑΣ ΜΠΛΟΚ – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
