Δεν θέλω να τρομάξω κανέναν. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσουμε καθαρά.
Ο χειμώνας που έρχεται δεν μοιάζει με τους προηγούμενους. Και μπορεί να αποδειχθεί ο πιο σκληρός των τελευταίων πολλών ετών. Όχι σε έναν τομέα. Σε όλους μαζί.
Η ακρίβεια έχει ήδη μπει μέσα σε κάθε σπίτι. Στο ψυγείο, στο καλάθι του σούπερ μάρκετ, στο ρεύμα, στο ενοίκιο, στη βενζίνη, στο πετρέλαιο θέρμανσης. Η μεσαία τάξη, αυτή που κράτησε όρθια την Ελλάδα στις πιο δύσκολες εποχές, αρχίζει να λυγίζει.
Και το χειρότερο; Δεν φαίνεται να υπάρχει φρένο.
Αν το πετρέλαιο φτάσει στα επίπεδα που ακούγονται, ακόμη και κοντά στα 3 ευρώ το λίτρο, τότε δεν θα μιλάμε απλώς για ακριβή βενζίνη. Θα μιλάμε για έναν ντόμινο ανατιμήσεων που θα χτυπήσει τα πάντα: τρόφιμα, μεταφορές, θέρμανση, επιχειρήσεις, υπηρεσίες. Τα βασικά αγαθά θα βρίσκονται στα ράφια, αλλά για όλο και περισσότερους θα μοιάζουν απρόσιτα.
Θα τα βλέπουν. Και δεν θα μπορούν να τα αγγίξουν.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, οι πολιτικές αναμπουμπούλες δεν είναι μακρινό σενάριο. Είναι σχεδόν βέβαιο επακόλουθο μιας κοινωνίας που πιέζεται μέχρι να μην έχει άλλο χώρο να αναπνεύσει. Όταν η καθημερινότητα γίνεται αγώνας επιβίωσης, καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να νιώθει ασφαλής. Καμία τετραετία δεν είναι δεδομένη.
Και την ίδια ώρα, εμείς συζητάμε για αριθμούς, αναβαθμίσεις, δείκτες και πανηγυρικά δελτία. Όλα χρήσιμα. Όλα απαραίτητα. Αλλά άχρηστα για εκείνον που δεν ξέρει αν θα βγάλει τον μήνα. Για τη μάνα που κόβει από το τραπέζι. Για τον συνταξιούχο που μετράει τα κέρματα. Για τον νέο που δουλεύει και πάλι δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του.
Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλον υπνωτισμό.
Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει. Και αν δεν υπάρξει αφύπνιση, αν δεν υπάρξει ουσιαστική απάντηση στην ακρίβεια, αυτός ο χειμώνας μπορεί να αφήσει πίσω του μια κοινωνία πιο φτωχή, πιο θυμωμένη και πιο απελπισμένη.
Ο Θεός να βάλει το χέρι του.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
