Ο άνθρωπος που δεν έχει πάθη δεν έχει και βαρίδια.
Κινείται καθαρά, σκέφτεται ψύχραιμα, αποφασίζει χωρίς θόρυβο. Και στο τέλος, πετυχαίνει.
Στην πραγματική ζωή –όχι στα συνθήματα– αυτός είναι ο άνθρωπος που αντέχει. Δεν παρασύρεται από εγωισμούς, δεν καίγεται από υπερβολές, δεν χάνει ενέργεια σε μάχες εντυπώσεων. Έχει στόχο. Και προχωρά.
Αυτός είναι και ο καλύτερος στρατιώτης.
Όχι επειδή δεν νιώθει. Αλλά επειδή ελέγχει. Ξέρει πότε να μιλήσει και πότε να σωπάσει. Πότε να επιτεθεί και πότε να περιμένει. Δεν τον καθοδηγεί το πάθος· τον καθοδηγεί η αποστολή.
Σε έναν κόσμο γεμάτο φωνές, δράματα και επιφανειακές συγκρούσεις, ο άνθρωπος χωρίς πάθη μοιάζει αόρατος. Όμως είναι αυτός που φτάνει μέχρι το τέλος. Και όταν οι άλλοι έχουν εξαντληθεί, εκείνος συνεχίζει.
Γιατί η επιτυχία δεν ανήκει στον πιο θορυβώδη.
Ανήκει στον πιο πειθαρχημένο.
