Στην αγορά, στη νύχτα, στη δουλειά, στις συνεργασίες, υπάρχει μια λεπτή γραμμή.
Να είσαι σωστός με τους ανθρώπους.
Να μην τους αδικείς.
Να σέβεσαι τη διαδρομή τους, την προσπάθειά τους, το άγχος τους, την αγωνία τους.
Αλλά την ίδια στιγμή, να μην αδικείς και τον εαυτό σου.
Γιατί πολλές φορές, στην προσπάθεια να φανούμε καλοί, δίκαιοι, συνεννοήσιμοι, καταλήγουμε να μικραίνουμε τη δική μας αξία.
Να δίνουμε περισσότερα απ’ όσα αντέχουμε.
Να υποχωρούμε εκεί που δεν πρέπει.
Να λέμε «δεν πειράζει», ενώ μέσα μας πειράζει.
Και αυτό, αργά ή γρήγορα, βγαίνει.
Η σωστή ισορροπία είναι να μη γίνεις άδικος με κανέναν. Αλλά ούτε και εύκολος για όλους.
Να αναγνωρίζεις τον κόπο του άλλου, αλλά να ζητάς να αναγνωριστεί και ο δικός σου.
Να σέβεσαι, αλλά να σε σέβονται.
Να δίνεις αξία, αλλά να μη χαρίζεις την αξία σου.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, οι σχέσεις, οι συνεργασίες και οι συμφωνίες δεν κρατάνε από τις μεγάλες κουβέντες. Κρατάνε από τη δικαιοσύνη.
Και δικαιοσύνη δεν είναι μόνο να μην αδικείς τους άλλους.
Είναι και να μην αφήνεις κανέναν να αδικεί εσένα.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
