Η Μύκονος βλέπει κόσμο να φτάνει. Τα στοιχεία το δείχνουν. Το αεροδρόμιο κινείται ανοδικά, οι διεθνείς αφίξεις ανεβαίνουν, οι πτήσεις φέρνουν επισκέπτες.
Μόνο που στο νησί δεν πανηγυρίζουν.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να περνάει κόσμος από τη Μύκονο και άλλο να μένει στη Μύκονο. Άλλο να γεμίζει το αεροδρόμιο και άλλο να γεμίζουν τα μαγαζιά, τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία και τα ταμεία.
Εκεί είναι το ζήτημα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Fraport, στο πεντάμηνο Ιανουαρίου – Μαΐου η επιβατική κίνηση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου κατέγραψε αύξηση 8,4%, ενώ οι διεθνείς αφίξεις ανέβηκαν κατά 18,5%.
Στα χαρτιά, η εικόνα είναι θετική.
Στην αγορά, όμως, η κουβέντα είναι διαφορετική.
Οι επαγγελματίες του νησιού ξέρουν καλά πως οι αριθμοί δεν λένε πάντα όλη την αλήθεια. Η Μύκονος παραμένει ισχυρό brand, παραμένει προορισμός με τεράστια αναγνωρισιμότητα, όμως κουβαλά πλέον και μια βαριά ταμπέλα: του ακριβού νησιού.
Και αυτή η ταμπέλα κοστίζει.
Σε μια χρονιά που ο ταξιδιώτης μετρά περισσότερο τα χρήματά του, ψάχνει καλύτερη σχέση ποιότητας – τιμής και αποφεύγει τις υπερβολές, η Μύκονος καλείται να αποδείξει ότι δεν είναι μόνο για λίγους.
Γιατί αρκετοί φτάνουν, αλλά δεν μένουν όσο παλιά. Άλλοι περιορίζουν τη διαμονή τους. Άλλοι περνούν από το νησί και συνεχίζουν για άλλες Κυκλάδες, πιο ήσυχες, πιο οικονομικές, λιγότερο κορεσμένες.
Και κάπου εκεί αρχίζει ο πραγματικός προβληματισμός.
Το θέμα δεν είναι μόνο πόσοι προσγειώνονται στο αεροδρόμιο. Το θέμα είναι πόσοι κοιμούνται στο νησί, πόσες μέρες μένουν, πόσα ξοδεύουν και τι τελικά αφήνουν πίσω στην τοπική οικονομία.
Γιατί η τουριστική σεζόν δεν κρίνεται στα arrivals. Κρίνεται στο ταμείο.
Και στη Μύκονο, όσο κι αν οι δείκτες δείχνουν άνοδο, η αγορά κρατά μικρό καλάθι.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
