Πριν ακόμη ανάψουν τα φώτα της πρεμιέρας, το MONA LISA έχει καταφέρει κάτι σημαντικό. Να συζητιέται για τους σωστούς λόγους. Και κυρίως, να εισπράττει θετικά σχόλια για τη συνεργασία του Νίκου Κουρκούλη με την Αναστασία.
Το δίδυμο αρέσει. Και αρέσει πολύ. Δεν πρόκειται για μια ακόμη συνηθισμένη συνύπαρξη ονομάτων στη μαρκίζα. Εδώ υπάρχει σκέψη, υπάρχει στόχευση και μια επιχειρηματική επιλογή που δείχνει ότι κάποιοι έχουν διαβάσει σωστά το παιχνίδι.
Ο Κουρκούλης κουβαλάει ιστορία, επιτυχίες και ένα κοινό που τον ακολουθεί χρόνια. Η Αναστασία φέρνει τη φρεσκάδα, τη δυναμική και μια νέα γενιά που γεμίζει χώρους και δίνει παλμό στη διασκέδαση.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το μυστικό. Το MONA LISA δεν περιμένει να του έρθει ένα συγκεκριμένο κοινό. Ανοίγει την πόρτα σε διαφορετικές ηλικίες και μουσικά γούστα. Κάτι που στη σημερινή νύχτα μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Φυσικά, οι εντυπώσεις δεν πληρώνουν τα έξοδα και τα χειροκροτήματα πριν από την πρεμιέρα δεν γεμίζουν από μόνα τους τραπέζια. Όμως, όταν μια συνεργασία δημιουργεί τέτοια θετική προσμονή, έχεις κάθε λόγο να αισιοδοξείς.
Και στο MONA LISA δεν δείχνουν διάθεση να παίξουν για μια αξιοπρεπή θέση στη βαθμολογία. Μπαίνουν στο γήπεδο για πρωταθλητισμό. Πάνε για την κούπα.
Από τις 6 Νοεμβρίου, στην Αγγελάκη 25, ξεκινά η πραγματική δοκιμασία.
Γιατί στη Θεσσαλονίκη οι μαρκίζες είναι πολλές. Αυτές που τελικά κερδίζουν το παιχνίδι, όμως, είναι πολύ λιγότερες.
