Σε μία από τις πιο πιεστικές πολιτικές στιγμές της διακυβέρνησής του βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, καθώς η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία εστία φθοράς, αλλά μια εξέλιξη που αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της κυβερνητικής αξιοπιστίας. Στη σημερινή του παρέμβαση προανήγγειλε τηλεοπτικό μήνυμα για το θέμα, επιχειρώντας να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, την ώρα που το Μέγαρο Μαξίμου δείχνει να δέχεται ασφυκτική πίεση.
Η φράση του πρωθυπουργού ότι «η αρνητική αυτή εμπειρία» μπορεί να αποτελέσει «νέα αφετηρία» για σύγκρουση με το «βαθύ κράτος» προδίδει ακριβώς το μέγεθος του προβλήματος: όταν ένας πρωθυπουργός αναγκάζεται να μετατρέψει ένα τόσο βαρύ πολιτικό πλήγμα σε αφήγημα επανεκκίνησης, είναι φανερό ότι βρίσκεται σε φάση άμυνας και αναζητά επειγόντως πολιτικό αντίβαρο.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια μετατόπισης της ατζέντας προς μέτρα καθημερινότητας και ανακούφισης. Η κυβέρνηση προβάλλει ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει απορροφηθεί από την ΑΑΔΕ και ότι οι ενισχύσεις περνούν πλέον σε πιο ψηφιακό και ελεγχόμενο πλαίσιο, θέλοντας να δείξει πως το παλιό μοντέλο τελείωσε και ότι το σύστημα «καθαρίζει». Όμως η ανάγκη αυτής της τόσο έντονης πολιτικής εξήγησης δείχνει πως το θέμα δεν θεωρείται διαχειρίσιμο με μία απλή ανακοίνωση.
Παράλληλα, το Μαξίμου ρίχνει στο τραπέζι μέτρα με άμεσο κοινωνικό αποτύπωμα: ήδη εφαρμόζεται επιδότηση στο diesel, ενώ το Fuel Pass III για τη βενζίνη ανοίγει σήμερα, Μεγάλη Δευτέρα 6 Απριλίου, στις 17:00, μέσω της πλατφόρμας vouchers.gov.gr. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση διαμηνύει ότι εντείνονται οι έλεγχοι για αισχροκέρδεια στα καύσιμα και στα σούπερ μάρκετ.
Στην ίδια εξίσωση μπαίνει και η προβολή του νέου κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ, μαζί με την επέκταση της ψηφιακής κάρτας εργασίας σε επιπλέον κλάδους, ως δείγμα ότι η κυβέρνηση επιμένει να εκπέμπει μήνυμα κοινωνικής πολιτικής και μεταρρυθμιστικής συνέχειας παρά τη βαριά πολιτική σκιά που έχει πέσει πάνω της.
Το πρόβλημα, ωστόσο, για τον πρωθυπουργό είναι ότι όλα αυτά έρχονται τη στιγμή που η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ δεν συζητείται ως μια απλή δυσλειτουργία του κράτους, αλλά ως υπόθεση που εκθέτει συνολικά το κυβερνητικό αφήγημα περί επιτελικού κράτους, ελέγχου και αποτελεσματικότητας. Γι’ αυτό και το επικείμενο τηλεοπτικό μήνυμα δεν μοιάζει με κίνηση ισχύος, αλλά περισσότερο με αναγκαστική πολιτική παρέμβαση σε μια στιγμή που η πίεση έχει χτυπήσει κόκκινο.
Με απλά λόγια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να εμφανιστεί ως εκείνος που συγκρούεται με το πρόβλημα, όμως η πραγματικότητα είναι ότι καλείται να το κάνει ενώ βρίσκεται ήδη στριμωγμένος. Και αυτό είναι ίσως το πιο καθαρό πολιτικό μήνυμα της σημερινής συγκυρίας: το Μαξίμου δεν κινείται από θέση άνεσης, αλλά από θέση πίεσης, προσπαθώντας να περιορίσει τη φθορά πριν αυτή πάρει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις.
