Μπορεί ο νυχτερινός κόσμος να βιώνει ένα δύσκολο καλοκαίρι. Μπορεί οι εποχές να έχουν αλλάξει, οι αντοχές να έχουν μικρύνει και η έξοδος να μην είναι πια τόσο αυτονόητη όσο παλιά.
Όμως υπάρχουν ακόμη εκείνες οι εξαιρέσεις. Εκείνες οι βραδιές που σε κάνουν να ξεχνιέσαι. Που σε γυρίζουν πίσω, στα βράδια που όλα έμοιαζαν πιο ωραία. Εκεί που μιλούσαν τα τραγούδια, μιλούσαν οι καλλιτέχνες, μιλούσε η ψυχή, η ομάδα, η χημεία, η καψούρα.
Μια τέτοια βραδιά ήταν το περασμένο Σάββατο στο Aristotle Piraeus.
Η επιστροφή του Στάθη Ξένου στο στέκι του Δημήτρη Μεσούλα δεν πέρασε απαρατήρητη. Και πώς να περάσει; Όταν ένας καλλιτέχνης έχει αφήσει αποτύπωμα, η επιστροφή του δεν είναι απλώς ακόμη μία εμφάνιση. Είναι στιγμή.
Ο ίδιος, μάλιστα, ευχαρίστησε τον Δημήτρη Μεσούλα επί σκηνής, σε μια εικόνα που τα είπε όλα. Γιατί στη νύχτα, πάνω απ’ όλα, μετράνε οι σχέσεις. Η εμπιστοσύνη. Η χημεία. Και φυσικά, το γκελ με τον κόσμο.
Και αυτό το γκελ υπήρχε.
Το έδειξε η εικόνα, το έδειξε η ατμόσφαιρα, το έδειξαν τα τραγούδια, το έδειξε ο κόσμος που έζησε μια αυθεντική λαϊκή βραδιά μέχρι αργά.
Όσο για τη συνέχεια; Τα λόγια του Δημήτρη Μεσούλα τα λένε όλα:
«Τι βραδιά ήταν αυτή!»
