Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που δεν είναι απλώς δύσκολοι.
Είναι αποχαιρετισμοί που σε αφήνουν χωρίς φωνή. Που σου πέφτουν σαν κεραμίδα στο κεφάλι.
Για την Πάολα και τον Φώτη Ζογλοπίτη, ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν μια ακόμη γνωριμία της νύχτας. Ακόμη ένα πρόσωπο με το οποίο αντάλλαξαν απλώς κάποιες καλές στιγμές.
Σε καμία περίπτωση.
Ήταν πολύ παραπάνω.
Ήταν οικογένεια.
Είχαν τον δικό τους κώδικα επικοινωνίας. Καταλάβαιναν ο ένας τον άλλον χωρίς να μιλήσουν, μόνο με ένα βλέμμα.
Αυτά δεν καταγράφονται σε φωτογραφίες. Δεν γίνονται τίτλοι. Δεν τα ξέρει ο κόσμος.
Τα ξέρουν μόνο όσοι τα έζησαν.
Και το Tsipas Blog τα ξέρει.
Η Πάολα και ο Φώτης βρέθηκαν σήμερα εκεί, με λευκά λουλούδια στα χέρια, για να αποχαιρετήσουν τον δικό τους Μαζώ. Και πίσω από τα μαύρα ρούχα, τα σφιγμένα πρόσωπα και τη σιωπή, υπήρχε ένας πόνος που δεν χωράει εύκολα σε λέξεις.
Γιατί δεν αποχαιρέτησαν απλώς έναν μεγάλο ερμηνευτή.
Αποχαιρέτησαν έναν άνθρωπο που ήταν κομμάτι της ζωής τους.
Και αυτό το κομμάτι δεν αντικαθίσταται.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
