Κάποτε το Μαξίμου παρουσιαζόταν ως το απόλυτο κέντρο ελέγχου. Το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» είχε πυραμίδα, ρόλους, πρόσωπα και καθαρές γραμμές εντολών.
Τώρα, όμως, η εικόνα που βγαίνει προς τα έξω θυμίζει περισσότερο… ασυνεννοησία κορυφής.
Άλλα μηνύματα εκπέμπει ο Θανάσης Κοντογεώργης, άλλα ο Άκης Σκέρτσος, ενώ ο Παύλος Μαρινάκης εμφανίζεται παντού, προσπαθώντας να κρατήσει ισορροπίες σε ένα σύστημα που δείχνει να ψάχνει ξανά τα πατήματά του.
Το ξεκαθάρισμα του πρωθυπουργού ότι ο Άκης Σκέρτσος δεν φεύγει, κλείνει ένα μέτωπο, αλλά ανοίγει ένα άλλο: ποιος θα πάρει πάνω του τον πραγματικό συντονισμό; Ποιος θα μιλάει με τους βουλευτές; Ποιος θα μαζεύει τις γκρίνιες πριν γίνουν εσωκομματική φωτιά;
Το κενό που αφήνει ο Γιώργος Μυλωνάκης δεν είναι μικρό. Και στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι πρέπει να καλυφθεί άμεσα, γιατί ο σχεδιασμός που έρχεται δεν είναι απλός. Έχει καθαρά εκλογικά χαρακτηριστικά.
Ο ανασχηματισμός που ετοιμάζεται δεν αναμένεται να φέρει μεγάλες μετακινήσεις υπουργών. Το πραγματικό «μαχαίρι» φαίνεται πως θα πέσει στους υφυπουργούς.
Εκεί ο πρωθυπουργός θέλει να βάλει περισσότερους βουλευτές από κρίσιμες εκλογικές περιφέρειες, ειδικά από περιοχές όπου η Νέα Δημοκρατία εμφανίζει φθορά, κενά εκπροσώπησης ή χαμηλή παρουσία στην κυβέρνηση.
Την ίδια ώρα, πολλοί από τους λεγόμενους τεχνοκράτες ετοιμάζονται για έξοδο. Το μήνυμα είναι απλό: λιγότεροι «ειδικοί», περισσότεροι πολιτικοί. Γιατί όταν πλησιάζει η κάλπη, δεν μετράει μόνο η διαχείριση. Μετράει και το ποιος μπορεί να κατέβει στη βάση, να μιλήσει με κόσμο, να κρατήσει νομούς και περιφέρειες.
Ο ανασχηματισμός αναμένεται αμέσως μετά το συνέδριο. Και από εκεί και πέρα, αρχίζει η μεγάλη περιοδεία.
Μέχρι τη ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός σκοπεύει να γυρίσει σχεδόν όλη τη χώρα, με ειδικό βάρος στις περιοχές όπου τα ποσοστά της ΝΔ έχουν υποχωρήσει αισθητά.
Με λίγα λόγια, το Μαξίμου ξαναστήνει μηχανή. Όχι απλώς κυβερνητική. Εκλογική.
Και το ερώτημα είναι ένα:
Θα προλάβουν να βάλουν τάξη στο κέντρο, πριν αρχίσει η μάχη στην περιφέρεια;
