Το Tsipas Blog έχει εξελιχθεί στην πλέον αγαπημένη συνήθεια για τον κόσμο της νυχτερινής διασκέδασης.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που δραστηριοποιείται στον χώρο — επιχειρηματίας, καλλιτέχνης, manager, μουσικός, εργαζόμενος ή άνθρωπος της αγοράς — που να μην είναι κολλημένος πάνω σε μια οθόνη, για να δει τι γράφει το Tsipas Blog.
Και αυτή είναι η πραγματικότητα.
Όχι γιατί συμφωνούν όλοι μαζί μας.
Όχι γιατί μας αγαπούν όλοι.
Ούτε γιατί τους αρέσουν τα χρώματα ή τα γραφικά μας.
Αλλά γιατί γνωρίζουν πως εδώ θα διαβάσουν αυτό που πραγματικά συμβαίνει.
Θα διαβάσουν αλήθειες.
Το Tsipas Blog δεν χτίστηκε πάνω σε δημόσιες σχέσεις.
Δεν χτίστηκε πάνω σε χαϊδέματα αυτιών.
Δεν χτίστηκε πάνω στο «να τα έχουμε καλά με όλους».
Όταν βλέπουμε κάτι που θεωρούμε λάθος, το γράφουμε.
Όταν θεωρούμε ότι κάποιος παίρνει λανθασμένες αποφάσεις, το λέμε.
Όταν βλέπουμε έναν καλλιτέχνη να απομακρύνεται από τον κόσμο που τον στήριξε, δεν διστάζουμε να το επισημάνουμε.
Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά.
Όταν βλέπουμε μια σωστή κίνηση, τη γράφουμε.
Όταν βλέπουμε μια πράξη με ουσία, την αναγνωρίζουμε.
Και όταν κάποιος αξίζει χειροκρότημα, θα τον χειροκροτήσουμε.
Ακόμη κι αν στο παρελθόν έχουμε ασκήσει κριτική.
Γιατί η αξιοπιστία χτίζεται όταν λες και τα καλά και τα κακά.
Και κάπου εδώ ερχόμαστε στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Αργυρού.
Δεν είναι μυστικό ότι αρκετές φορές μέσα από το Tsipas Blog έχουμε ασκήσει κριτική στον κορυφαίο Έλληνα ερμηνευτή. Έχουμε γράψει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις έδειχνε να χάνει την επαφή με τον απλό κόσμο. Με τον κόσμο που τον στήριξε από τα πρώτα του βήματα. Με τον κόσμο που ήταν δίπλα του πολύ πριν γεμίσει τα μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα της χώρας και πολύ πριν μετατραπεί σε έναν από τους πιο εμπορικούς καλλιτέχνες της γενιάς του.
Το τελευταίο διάστημα, όμως, υπάρχουν κινήσεις που δείχνουν ότι κάτι αλλάζει.
Και σήμερα οφείλουμε να καταγράψουμε μία από αυτές.
Μια κίνηση που, κατά την άποψή μας, αξίζει δημόσιο χειροκρότημα.
Όταν ο Κωνσταντίνος Αργυρός ενημερώθηκε για την πρωτοβουλία που ετοίμαζαν στα Χανιά για τον νεαρό Μάνο από τον Βατόλακκο, ένα παιδί που δίνει τη δική του δύσκολη μάχη για τη ζωή, δεν περιορίστηκε σε μια τυπική δήλωση συμπαράστασης.
Δεν αρκέστηκε σε ένα μήνυμα στα social media.
Δεν έμεινε στα λόγια.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Tsipas Blog, ο ίδιος επικοινώνησε με τους ανθρώπους του Δήμου Χανίων και ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή πως θέλει να συμβάλει ουσιαστικά στην προσπάθεια.
Με πράξεις.
Όχι με λόγια.
Η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη:
«Θα έρθω να τραγουδήσω και δεν θέλω ούτε ένα ευρώ».
Μια φράση που από μόνη της λέει πολλά.
Γιατί στην εποχή που όλοι μιλούν για προσφορά, λίγοι είναι εκείνοι που βάζουν τον εαυτό τους πραγματικά μπροστά όταν χρειάζεται.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε μία από τις μεγαλύτερες συναυλίες αλληλεγγύης που θα πραγματοποιηθούν φέτος στην Κρήτη.
Ο Δήμος Χανίων και το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Χανίων, σε κοινή πρωτοβουλία με τον Κωνσταντίνο Αργυρό, διοργανώνουν τη μεγάλη συναυλία στήριξης «Μια Αγκαλιά για τον Μάνο», τη Δευτέρα 22 Ιουνίου, στο Εθνικό Στάδιο Χανίων.
Μια συναυλία που ξεπερνά τα όρια της μουσικής και μετατρέπεται σε μήνυμα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης.
Στόχος της βραδιάς είναι η οικονομική ενίσχυση του νεαρού Μάνου και της οικογένειάς του, ώστε να συνεχιστεί η δύσκολη μάχη που δίνει.
Το σύνολο των εσόδων θα διατεθεί αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό.
Δίπλα στον Κωνσταντίνο Αργυρό θα βρεθεί επίσης αφιλοκερδώς ο «ανεβασμένος» Δήμος Αναστασιάδης, σε μια ακόμη κίνηση που δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στη βραδιά.
Την προσπάθεια πλαισιώνουν ο Ανδρέας Μανωλαράκης, ο Μάνος Μαλαξιανάκης και η Κασσιανή Λειψάκη.
Τον μουσικό παλμό της βραδιάς θα δώσει ο DJ AndreasOnDecks, ενώ την παρουσίαση θα αναλάβουν η Γωγώ Καλληδονάκη και ο Κυριάκος Καψής.
Η ώρα προσέλευσης είναι στις 18:30, ενώ το εισιτήριο κοστίζει 20 ευρώ.
Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για τον Μάνο.
Και εδώ είναι η ουσία της υπόθεσης.
Γιατί η νύχτα δεν είναι μόνο τα φώτα.
Δεν είναι μόνο τα λουλούδια.
Δεν είναι μόνο τα sold out, οι αφίσες και οι αριθμοί.
Υπάρχουν στιγμές που καλείται να δείξει και το ανθρώπινο πρόσωπό της.
Υπάρχουν στιγμές που ένας καλλιτέχνης καλείται να αποδείξει ότι θυμάται γιατί ο κόσμος τον αγάπησε.
Και σε αυτή την περίπτωση ο Κωνσταντίνος Αργυρός έδωσε τη σωστή απάντηση.
Όχι με δηλώσεις.
Όχι με δημόσιες σχέσεις.
Όχι με επικοινωνιακά παιχνίδια.
Αλλά με μια πράξη.
Και γι’ αυτό, ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι φίλος του ή όχι, ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί ή διαφωνεί με επιλογές του στο παρελθόν, αυτή η κίνηση αξίζει να καταγραφεί.
Και αξίζει να χειροκροτηθεί.
Γιατί όταν τα πράγματα γίνονται σωστά, το Tsipas Blog θα είναι πάντα εδώ για να το αναγνωρίζει.
Όπως ακριβώς κάνει σήμερα.
