Παρατηρώντας τη σύγχυση που υπάρχει στους ανθρώπους και στις κοινωνίες, σκέφτομαι πως αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι προσπαθούμε να εξηγήσουμε την εποχή που ζούμε με όρους που δεν υπάρχουν πια.
Η εποχή έχει αλλάξει αλλά εμείς προσπαθούμε να την κατανοήσουμε και να τη ζήσουμε, με όρους και θεσμούς που αποτελούν παρελθόν.
Μιλάμε ακόμα για Αριστερά και Δεξιά, ενώ είναι προφανές πως αυτοί οι όροι είναι ξεπερασμένοι. Δεν υπάρχει ούτε Αριστερά, ούτε Δεξιά. Η “Αριστερά” δεν μιλάει για πλούσιους και φτωχούς, ούτε για ούτε για οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, ενώ η “Δεξιά” μοιάζει επαναστατική σε σχέση με την “Αριστερά” που έχει πέσει με τα μούτρα στα “δικαιώματα”. Και οι πολιτικοί είναι μαριονέτες των ολιγαρχών και των υπερ-εταιρειών.
Η συνέχεια: ΕΔΩ
