Η τραγωδία με τον 13χρονο Κωνσταντίνο στην Ηλεία δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει μόνο ως μια ακόμη θλιβερή είδηση.
Πρέπει να γίνει αφορμή για να ανοίξει σοβαρά μια συζήτηση που όλοι βλέπουμε, όλοι ξέρουμε, αλλά κανείς δεν αγγίζει όσο πρέπει: τα ηλεκτρικά πατίνια κυκλοφορούν παντού, αλλά ο έλεγχος είναι σχεδόν ανύπαρκτος.
Στους δρόμους βλέπεις παιδιά, εφήβους, ενήλικες, χωρίς κράνος, χωρίς προστασία, χωρίς ανακλαστικά, πολλές φορές χωρίς καμία αίσθηση του κινδύνου. Βλέπεις πατίνια να κινούνται ανάμεσα σε αυτοκίνητα, σε δρόμους που δεν είναι κατάλληλοι ούτε για αυτοκίνητα, πόσο μάλλον για ένα τόσο εκτεθειμένο μέσο μετακίνησης.
Και εδώ είναι το μεγάλο ερώτημα: ποιος ελέγχει;
Για να οδηγήσει κάποιος αυτοκίνητο ή μηχανάκι χρειάζεται δίπλωμα, εξετάσεις, θεωρία, πρακτική, ΚΟΚ. Για το ηλεκτρικό πατίνι, όμως, στην πράξη πολλές φορές αρκεί απλώς να το αγοράσει ή να το πάρει κάποιος στα χέρια του. Χωρίς να έχει περάσει καμία δοκιμασία. Χωρίς να έχει εκπαιδευτεί. Χωρίς να γνωρίζει πώς αντιδρά ένα όχημα στον δρόμο, πώς φρενάρει, πώς αποφεύγει έναν κίνδυνο.
Ναι, κανόνες υπάρχουν. Ο ΚΟΚ προβλέπει όρια, κράνος, ηλικιακές προϋποθέσεις, απαγορεύσεις σε δρόμους με όριο άνω των 50 χλμ./ώρα και περιορισμούς ταχύτητας για τα Ελαφρά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι ο νόμος στα χαρτιά δεν σώζει ζωές όταν δεν εφαρμόζεται στην πράξη.
Και η πραγματικότητα είναι σκληρή: τα πατίνια μπήκαν στις ζωές μας πολύ γρήγορα, χωρίς οι πόλεις να είναι έτοιμες. Χωρίς σωστούς ποδηλατόδρομους. Χωρίς ασφαλείς λωρίδες. Χωρίς κουλτούρα μικροκινητικότητας. Χωρίς επαρκή ενημέρωση στα παιδιά και στους γονείς.
Το ηλεκτρικό πατίνι δεν είναι παιχνίδι. Είναι μέσο μετακίνησης. Και όταν κινείται δίπλα σε αυτοκίνητα, φορτηγά, αγροτικά, λεωφορεία και μηχανές, ο αναβάτης του είναι ο πιο αδύναμος κρίκος.
Γι’ αυτό χρειάζεται άμεσα μεγαλύτερη προσοχή. Από την Πολιτεία, από τους δήμους, από την Τροχαία, από τα σχολεία, από τους γονείς. Χρειάζεται ενημέρωση, έλεγχος, υποχρεωτικός εξοπλισμός, σοβαρή επιτήρηση και ξεκάθαρη εφαρμογή των κανόνων.
Γιατί κάθε φορά που χάνεται ένα παιδί, δεν αρκεί να λέμε «κρίμα». Πρέπει να ρωτάμε τι δεν κάναμε σωστά.
Και στην περίπτωση των ηλεκτρικών πατινιών, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: τα αφήσαμε να μπουν στους δρόμους πιο γρήγορα απ’ όσο προλάβαμε να τα κάνουμε ασφαλή.
TSIPAS BLOG – ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ
